Η ΑΝΑΤΊΝΑΞΗ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΑΣ ΚΑΙ ΣΗΡΑΓΓΑΣ( ΓΑΛΑΡΙΑΣ) ΤΟΥ ΚΟΥΡΝΟΒΟΥ(

η εικόνα προφίλ του Konstantinos Katsaounis, Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο

Κωνσταντίνος Κατσαούνης
Απόστρατος Αξιωματικός Στρατού Ξηράς

ΝΎΚΤΑ 1ης ΠΡΟΣ 2 ΙΟΥΝΊΟΥ 1943: Η ΑΝΑΤΊΝΑΞΗ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΑΣ ΚΑΙ ΣΗΡΑΓΓΑΣ( ΓΑΛΑΡΙΑΣ) ΤΟΥ ΚΟΥΡΝΟΒΟΥ( ΣΗΜΕΡΙΝΌ ΤΡΙΛΟΦΟ) ΝΟΜΟΎ ΦΘΙΏΤΙΔΟΣ ΔΉΜΟΥ ΜΑΚΡΑΚΩΜΗΣ. 35 χιλιόμετρα από την Λαμία και 10 περίπου χιλιόμετρα πάνω από το χωριό μου, βορειοδυτικά στην κορυφογραμμή της Όθρυος βρίσκεται το χωριό Τρίλοφο (Κούρνοβο, μέχρι το 1957 η παλαιά του ονομασία), σε υψόμετρο 585 μέτρων, σημείο με μεγάλη στρατηγική θέση, καθόσον είναι η χαμηλότερη διάβαση από την Στερεά Ελλάδα προς τον Δομοκό και την Θεσσαλία , από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα. Δύο χιλιόμετρα βόρεια του χωριού βρίσκεται η σήραγγα( γαλαρία) του Κούρνοβου ( Τριλόφου), μήκους 510 μέτρων, με στροφή στο εσωτερικό της,και στο υψηλότερο σημείο υψομετρικά του παλαιού σιδηροδρομικού δικτύου Αθηνών- Θεσσαλονίκης ( μέσα στη σήραγγα αλλάζει η κλίση του σιδηροδρομικού δικτύου προς Λάρισα ( κατάβαση) και Λιανοκλάδι ( ανάβαση) και αντίστροφα. Τήν νύκτα 1η πρός 2 Ιουνίου 1943,από τις ενωμένες ακόμη τότε αντιστασιακές οργανώσεις, την συμμετοχή δύο Άγγλων σαμποτέρ, ως και ομάδος ντόπιων κατοίκων από τα δύο χωριά της περιοχής ( Τρίλοφο και Μοσχοκαρυά), πραγματοποιήθηκε ανατίναξη αμαξοστοιχίας, κατάφορτη από Ιταλούς στρατιώτες και πολεμικό υλικό, την ώρα πού περνούσε μέσα από την σήραγγα ( γαλαρία) του Κούρνοβου, κοντά και πριν τον σιδηροδρομικό σταθμό " Νεζερού " τότε, και " Καλιπεύκης " αργότερα, στο 254 και 255 χιλιόμετρα της σιδηροδρομικής γραμμής τότε Πειραιώς- Αθηνών- Θεσσαλονίκης.Αποτέλεσμα ήταν η αμαξοστοιχία να καταστραφεί ολοκληρωτικά, και η σήραγγα να υποστεί σοβαρές ζημιές. Μαζί με τον συρμό αποτεφρώθηκαν και 580- 600 Ιταλοί και κατ' άλλους 1000!!!, που μεταφερόταν από την Αθήνα στη Ιταλία, μέσω Θεσσαλονίκης, ως και 50: Έλληνες αιχμάλωτοι και σιδηροδρομικοί υπάλληλοι ( Δυστυχώς συνέβαινε πολλές φορές σε τραίνα που ανατιναζόταν σε σαμποτάζ νά χάνουν την ζωή τους Έλληνες πατριώτες, είτε ως κρατούμενοι, είτε ως σιδηροδρομικοί υπάλληλοι. Ήταν οι λεγόμενοι " κλουβίτες ", οι οποίοι επέβαιναν σε ειδικού τύπου βαγόνι ανοικτό, το οποίο έμπαινε μπροστά από την μηχανή του τραίνου ως προπομπός, για να χάσουν πρώτα την ζωή τους αυτοί, σε περίπτωση σύγκρουσης με νάρκη κλπ και να προλάβει να αντιδράσει ο μηχανοδηγός του τραίνου).Για την ανατίναξη χρησιμοποιήθηκαν 32 βαρέλια ( 200- 220 λίτρων, σύνολο 7.000 λίτρα περίπου) εκρηκτικών υλών και πυρίτιδας. Μόνο να μεταφερθούν όλα τα παραπάνω σε μία ορεινή περιοχή με μονοπάτια βατά μόνο σε ζώα μέχρι κάποιο σημείο, να τοποθετηθούν τα εκρηκτικά, να οπλιστούν κλπ , σε χώρο φυλασσόμενο από τον εχθρό ( όλες οι σήραγγες είχαν σκοπιές στην είσοδο τους ως και ανάλογο αριθμό στο εσωτερικό τους , σε σχέση με το μήκος τους, ως και φυλάκια , πολυβολεία κλπ πλήρως επανδρωμένα και εξοπλισμένα),συμπεραίνει κάποιος πού γνωρίζει, το μέγεθος της πολεμικής επιχείρησης!!!! με τα μέσα, προσωπικό, υλικά και δεδομένα εκείνης της εποχής. Συμμετοχή με τον τρόπο τους είχαν οι τότε Σταθμάρχες των σιδηροδρομικών σταθμών " Καρυάς" και " Νεζερού ", ως και μέρος του Σιδηροδρομικού προσωπικού ( κλειδούχοι, φύλακες, εργάτες κλπ).

Σε αντίποινα οι κατακτητές και για τις απώλειες σε έμψυχο προσωπικό και σε εφόδια- υλικά- πυρομαχικά,εκτέλεσαν 106( κατ' άλλους 109) απο τούς κρατούμενους στο Στρατόπεδο ομήρων της Λάρισας, την 6 Ιουνίου 1943.Η εκτέλεση έγινε στις 14.00- 17.00 το απόγευμα κοντά στο χωριό Νεζερός τότε και Άγιος Στέφανος τώρα ( δίπλα στον σημερινό ανισόπεδο κόμβο της Ε65 με έξοδο προς Ξυνιαδα- Δομοκό ), πολύ μακρυά από την σήραγγα ( γαλαρία) όπου ανατιναχθηκε το τραίνο, πιθανόν γιατί τα καμιόνια ( φορτηγά αυτοκίνητα) δεν μπορούσαν να τους μεταφέρουν μέχρι το ύψος της σήραγγας από τον μέχρι την 10ετια του 1980 υπάρχοντος καροδρομο. Η ανατίναξη της στρατιωτικής αμαξοστοιχίας και οι ζημιές της σήραγγας στο Κούρνοβο, ήταν ένα μεγάλο και σοβαρό πλήγμα για τις δυνάμεις του εχθρού, διακόπτοντας για 15 ημέρες τον εφοδιασμό και κυρίως των ανεφοδιαζομένων μέσω Πειραιώς , Στρατιών των Γερμανών που πολεμούσαν στο μέτωπο της Αφρικής ( Αίγυπτο, Λιβύη κλπ). Το παραπάνω γεγονός παρόλο πού σχεδόν ήταν ως επιχείρηση πολεμική εφάμιλλη και σχεδόν ισάξια με την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου που είχε προηγηθεί πριν ένα εξάμηνο, παραμένει σχεδόν παντελώς άγνωστη, τόσο τοπικά όσο και πανελλαδικά, στο σημείο δε της επιχείρησης δεν υπάρχει ούτε μία πινακίδα, ούτε κάποιο μνημείο για τους 50 νεκρούς Έλληνες κρατούμενους αιχμαλώτους και σιδηροδρομικούς υπαλλήλους πού έχασαν την ζωή τους. Από μελέτες μου σε στοιχεία εκείνης της περιόδου και ειδικότερα του παραπάνω γεγονότος, διαπιστώνω ότι όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις της τότε περιόδου (ΕΔΕΣ, ΕΛΑΣ, ΕΑΟ Σουρλας Γρ.κλπ), διεκδικούν για μέρος τους την επιτυχία και νίκη της όλης επιχείρησης (Η νίκη έχει πολλούς " πατεράδες η ήττα όμως κανένα). Η αριστερά (Κ.Κ.Ε) , δίνει πιο πολύ σημασία στους 54 εκτελεσθέντες κομμουνιστές από το σύνολο των 106 ή κατ' άλλους 109, στον Νεζερό( Άγιο Στέφανο) και πραγματοποιεί κάπου- κάπου κάποια εκδήλωση στο εκεί υπάρχουν μνημείο.Σταδιακά το γεγονός έχει ξεχασθεί παντελώς. Ουδέποτε από την 10ετια του 1960 θυμάμαι κάποια εκδήλωση. Τελικά, όλη η Ελλάδα, σε όλες τις περιοχές της είναι ποτισμένη με αίμα Ελλήνων πού αγωνίσθηκαν και χάθηκαν δίκαια ή άδικα για το καλό και την ελευθερία αυτής της χώρας , της πατρίδος και του Έθνους Μας!!!