ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ

ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ

Είναι λυπηρό φαινόμενο στην κατάσταση την οποία περιήλθαμε, ως λαός.

Υπάρχει παντού μια σιωπή, θαρρείς και ο κόσμος τα έχει χαμένα. Θυμίζει ημέρες έναρξης πολέμου παντού ακούγονται ψίθυροι για επερχόμενο κακό, αισθανόμαστε ότι ένας βαρύς πέλεκυς υπερίπταται των κεφαλιών μας, και ανά πάσα στιγμή θα μας αποκεφαλίσει.

Ο εχθρός αόρατος, αλλά παρά ταύτα προσπαθούν να του δώσουν κάποιο πρόσωπο.

Καθημερινά ακούμε και έναν διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισής του, μας λένε ότι τώρα το μόνο όπλο που χρειάζεται να έχουμε ανά χείρας είναι η υπομονή, η συμμετοχή μας στην προσπάθεια διάσωσης της οικονομίας και κατά επέκταση της χώρας, και οι μοναδικές θυσίες που πρέπει είναι η παραχώρηση χρημάτων από τους μισθούς μας , τις συντάξεις μας, παροχή φτηνής εργασίας, εργασία 40 χρόνια, σύνταξη στα 70 χρόνια μας, αν ζούμε για να την πάρουμε.

Όλοι μας καθόμαστε στον καναπέ μπροστά στην ΤV , έχουμε γίνει οικονομικοί αναλυτές, είμαστε αυθεντία στα εργατικά και τα συνταξιοδοτικά, ο χρόνος όμως κυλά και είναι εις όφελος του εχθρού και εις βάρος δικό μας.

Υπάρχει άλλος τρόπος αντιμετώπισης της κατάστασης, εκτός από αυτόν της παθητικής άμυνας που μας επέβαλαν;

Πιστεύω όχι, γιατί δεν υπάρχουν ηγέτες να διαχειριστούν την κρίση αλλά ούτε σχέδιο διαχείρισής της .

Απλά οι ηγέτες μας εφαρμόζουν αδίστακτα το σχέδιο εξόντωσής μας, παράλληλα δε και υποκριτικά εμφανίζονται ως ήρωες και προσπαθούν να μας πείσουν ότι κάνουν αγώνα, για εμάς να μας σώσουν με τις λιγότερες απώλειες και ότι καλύτερα να μείνουμε ανάπηροι παρά να πεθάνουμε.

Μακρόπνοο το σχέδιο εξόντωσης του Ελληνικού πνεύματος και όχι μόνο, μας οδήγησαν σε πνευματική ακηδία, που είναι φωτισμένοι πανεπιστημιακοί μας, που είναι οι πνευματικοί μας άνθρωποι, κυρίως που είναι εκκλησιαστικοί μας ποιμένες;

Κανείς μα κανείς δεν ομιλεί, παρόλο που είμαστε στη καρδιά του καλοκαιριού, έχουμε πέσει σε χειμερία νάρκη.

Εμείς οι θεατές του έργου αυτού τι πράττουμε;

Ούτε χειροκροτούμε, ούτε αποδοκιμάζουμε, μάλλον αποδοκιμάζουμε τη κατάσταση μουρμουρίζοντας στον διπλανό μας, και αφήνουμε το έργο να παιχτεί κανονικά και τους ηθοποιούς να νομίζουν ότι παίζουν καλά το έργο τους .

Μαυρογόνατος Ευάγγελος 19 Ιουλίου 2010.