Η γενιά του πολέμου του ΄40 ήταν μια γενιά αξιοθαύμαστη. Εν αντιθέσει με τη γενιά του Πολυτεχνείου

Γράφει

Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος

(Κιλκίς, 2015)

Εδώ και πέντε χρόνια ζούμε στην εποχή οικονομικής εξαθλίωσης της μεσαίας τάξης, ουσιαστικά, καταστροφής της σπονδυλικής στήλης της οικονομίας.

Και διερωτάται κανείς τελικώς, ποίοι ευθύνονται γι αυτή την νέα κατοχή;

Σίγουρα όχι ο μικρομεσαίος Έλληνας, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο τεχνίτης , ο οικοδόμος, ο ναυτικός, ο μισθωτός και ο ταλαίπωρος συνταξιούχος…

Κατάφεραν οι οικονομικοί εκτελεστές, να μας γεμίσουν ενοχές, ούτως ώστε να μας έχουν σε μια κατάσταση πλήρους απραξίας, με σκυμμένο το κεφάλι σκεπτόμενοι "καλά να πάθουμε", προσπαθώντας με τα λιγοστά ευρώ να αγοράσουμε φελλό, προκειμένου να καλύψουμε τις τρύπες που μας άνοιξαν για να πληρώνουμε τις βίλες, την κραιπάλη, τα σπασμένα πιάτα και τα λουλούδια των κέντρων διασκεδάσεως, αυτών που μας οδήγησαν στην εξαθλίωση και την αιθαλομίχλη.

Όχι κύριοι δεν τα φάγαμε όλοι μαζί, άλλοι τα φάγανε μαζί και κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Ναι κύριοι «λεφτά υπήρχαν», αλλά δεν ήταν στα ταμεία του κράτους, ήταν οι οικονομίες των νοικοκυραίων Ελλήνων και τα απομυζήσατε εντέχνως και ανερυθρίαστα με τα καταστροφικά μνημόνια και τα επώδυνα χαράτσια.

Όμως αν ανατρέξουμε στο παρελθόν θα διαπιστώσουμε, ότι όλες οι γενιές των Ελλήνων ήταν άξιες, γιατί κατά κανόνα άφηναν μια Ελλάδα ισχυρότερη από αυτήν που παραλάμβαναν οι ίδιες.

Ακόμα και η γενιά της Μικρασιατικής Καταστροφής άφησε πίσω της μια Ελλάδα σε διπλάσιο μέγεθος από αυτήν που παρέλαβε. Μπορεί σε ένα γενικό επίπεδο, που αφορά τον ελληνισμό, να ήταν πράγματι καταστροφική, αλλά στο στενό εθνικό και κρατικό επίπεδο άφησε μια σημαντική κληρονομιά στους επόμενους.

Όλες οι γενιές ήταν άξιες …εκτός από μία. Τη γενιά του Πολυτεχνείου …Τη γενιά της Μεταπολίτευσης …Την πιο καταστροφική γενιά Ελλήνων.

Από την εποχή λοιπόν του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και εντεύθεν, τρεις ήταν οι γενιές που έχουν περάσει. Η γενιά του πολέμου του 40, η μεταπολεμική γενιά και η γενιά του πολυτεχνείου.

Η γενιά του πολέμου του ΄40 ήταν μια γενιά αξιοθαύμαστη. Μια γενιά, η οποία κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Αντιστάθηκε γενναία σε μια αυτοκρατορία και νίκησε.

Θυσιάστηκε για την ελευθερία της και κέρδισε. Άφησε την Ελλάδα μεγαλύτερη από ποτέ. Κέρδισε με το αίμα της και την επανένωση με τα Δωδεκάνησα.

Άφησε την Ελλάδα στους επόμενους στη μεγαλύτερή της μορφή.

Η επόμενη γενιά ήταν εξίσου ηρωική. Τόσο ηρωική, που η ειρηνική θυσία της ομοιάζει με πραγματική θυσία πολέμου. Δούλεψαν τόσο πολύ, που, όταν ίδρωναν, άφηναν αίμα και όχι ιδρώτα.

Η πιο εργατική γενιά Ελλήνων όλων των εποχών. Η γενιά, που το έργο της μπορεί άνετα να συναγωνιστεί το γερμανικό «θαύμα». Παρέλαβαν μια Ελλάδα πλήρως ισοπεδωμένη από τον πόλεμο και την «έχτισαν» από την αρχή.

Την έχτισαν σε σημείο να την ευθυγραμμίσουν σχεδόν με το σύνολο της ανεπτυγμένης Ευρώπης. Έχτισαν εκ του μηδενός τις υποδομές της.

Δημιούργησαν ένα τεράστιο δημόσιο κεφάλαιο, το οποίο παρήγαγε υπέρ του λαού όλα τα αγαθά, τα οποία θεωρούνται στρατηγικού χαρακτήρα.

Ενέργεια, ύδρευση, τηλεπικοινωνίες κλπ.. Άφησαν ένα σύστημα παιδείας, το οποίο «παρήγαγε» επιστημονικό δυναμικό ευπρόσδεκτο σε όλα τα διάσημα πανεπιστημιακά ιδρύματα αυτού του Πλανήτη.

Άφησαν νοσοκομεία, όπου οι γιατροί κοιτούσαν τα συμπτώματα των αρρώστων και όχι τις τσέπες τους.

Άφησαν ασφαλιστικά ταμεία γεμάτα. Δεν άφησαν σχεδόν καθόλου εξωτερικό χρέος.

Άφησαν Ένοπλες Δυνάμεις πλήρως εξοπλισμένες, σε υλικά και μέσα και προσωπικό εκπαιδευμένο, προσηλωμένο στο καθήκον, όχι κομματικοποιημένο και διαλυμένο οικονομικά.

Αυτές τις δύο ταλαιπωρημένες, αλλά άξιες γενιές ακολούθησε η γενιά του Πολυτεχνείου.

Η γενιά η οποία κληρονόμησε μια Ελλάδα μεγάλη και προπάντων «χτισμένη».

Η πιο πλούσια κληρονόμος γενιά στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.

Η γενιά, η οποία είχε τον πιο εύκολο ρόλο. Μόνον σωστή διαχείριση επέβαλε ο ρόλος της να κάνει, εφόσον τα δύσκολα τα είχαν κάνει οι προηγούμενοι.

Όμως, η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί και αυτή η γενιά δεν είχε καλό «πρωινό». Με το «καλημέρα» αυτή η γενιά έγινε η αιτία να οδηγηθεί στην οδυνηρή σημερινή τραγική κατάσταση η Πατρίδα μας.

Σήμερα, όλοι όσοι οδήγησαν την Πατρίδα στα νύχια των τοκογλύφων δανειστών, προσπαθούν να μας διχάσουν και να μας αποπροσανατολίσουν από τα φλεγόμενα Εθνικά θέματα και αυτό του μεταναστευτικού.

Να ξέρουν όμως όλοι αυτοί, ξένοι και ντόπιοι , την ψυχή μας που κρύβει μέσα της την Ελλάδα δεν θα τους την δώσουμε, ούτε θα επιτρέψουμε να μας την πάρουν με το ζόρι.

ΕΛΛΗΝΕΣ σκεφτείτε το μέλλον της ΠΑΤΡΙΔΑΣ και ΌΧΙ το ατομικό και το καταστροφικό κομματικό…

Όσες φορές λειτουργήσαμε με το ΕΜΕΙΣ μεγαλουργήσαμε, αντιθέτως όταν λειτουργήσαμε με το ΕΓΩ, και με την υποτιθέμενη Κομματική πειθαρχία καταστραφήκαμε.

Μην επιτρέψουμε λοιπόν σε κανέναν και σε καμιά περίπτωση να ξανά ζήσουμε την δολερή διχόνοια της μεταπολεμικής Ελλάδος και οι ιστορικοί του μέλλοντος να γράψουν γι αυτή την περίοδο με τα μελανότερα χρώματα και με τίτλο:

"Ο νέος διχασμός των Ελλήνων κατά την μνημονιακή περίοδο της Ελλάδος".

'Έχουμε χρέος έναντι αυτών που έφυγαν , αυτών που ήρθαν και θα έρθουν.

ΟΧΙ στην περεταίρω κοινωνική εξαθλίωση, ΟΧΙ στην παραχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας μας, ΟΧΙ στον επιχειρούμενο εποικισμό της Πατρίδας μας.

ΟΧΙ στον διχασμό, ΝΑΙ στην ομοψυχία και την ομόνοια.

Μακριά από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, μακριά από τις "βαμμένες" κομματικές αντιπαραθέσεις, και τις προσωπολατρίες, πάνω από όλα είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ μας, η ΕΛΛΑΔΑ μας.