Ας είμαστε όμως ειλικρινής με τον λαό.

Ας είμαστε όμως ειλικρινής με τον λαό.

Ανάπτυξη και ανάκαμψη της οικονομίας ακούμε αλλά δεν την βλέπουμε…

Προ ημερών ο Πρωθυπουργός, προσπάθησε να ανακοινώσει, ότι η χώρα επέστρεψε το τρίτο τρίμηνο στην ανάπτυξη, εν μέσω παραιτήσεως του κ. Ψυχάρη, εντάσεων στη Βουλή με τις δόσεις του ΕΝΦΙΑ, αν θα πρέπει να πληρωθεί σε δόσεις για τα επόμενα 2 χρόνια ή για τα επόμενα 8,5!! (Δηλαδή κάθε χρόνο που θα είμαστε χρεωμένοι θα μας έρχεται και νέος ΕΝΦΙΑ που θα μπαίνει κι αυτός σε ρύθμιση…), τις γκρίνιες των Βουλευτών, που τελικώς προσπάθησαν να καλυφθούν με την αφαίρεση αρμοδιοτήτων από τον κ. Χαρδούβελη και την κ. Σαββαΐδου, δείχνοντάς τους ως υπεύθυνους της όλης κατάστασης (παλαιά η συνταγή).

Όλα τα ανωτέρω, μάλλον έριξαν σε δεύτερη «μοίρα» την δήλωση του Πρωθυπουργού.

Ας δούμε λοιπόν τι δήλωσε:

«Σας είχαμε υποσχεθεί ότι η χώρα θα βγει από το τούνελ της μεγάλης ύφεσης. Αυτό είναι πια πραγματικότητα. Η επιστροφή της Ελληνικής οικονομίας στην Ανάπτυξη είναι γεγονός! Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η Ανάκαμψη άρχισε ήδη για την Ελληνική οικονομία. Και μάλιστα με μεγαλύτερους ρυθμούς απ’ ό,τι περίμεναν και οι πιο αισιόδοξοι. Πράγματι, το τρίτο τρίμηνο της φετινής χρονιάς η οικονομία αναπτύχθηκε με ετήσιο ρυθμό 1,7%, μετά από 6 επώδυνα χρόνια, ή 24 τρίμηνα, ύφεσης. Είναι η ταχύτερη Ανάπτυξη για το τρίμηνο αυτό σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Κι όπως αποκαλύπτεται τώρα, ελαφρά ανοδικό ήταν για την Ελλάδα και το προηγούμενο τρίμηνο της χρονιάς. Όσοι, λοιπόν, αμφισβητούσαν την Ανάκαμψη, διαψεύστηκαν πανηγυρικά. Σας υπόσχομαι σήμερα ότι η Ανάπτυξη θα συνεχιστεί με ακόμα ταχύτερους ρυθμούς. Αυτό, άλλωστε, προβλέπουν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί. Κι από την Ανάπτυξη που ξεκίνησε, δεν θα μείνει κανένας Έλληνας πίσω. Σε πείσμα της μιζέριας στην οποία κερδοσκοπούσαν πολλοί, η Ελπίδα επιστρέφει. Η Ελλάδα επιστρέφει!».

Το να είσαι αισιόδοξος είναι μια υγιής ανθρώπινη κατάσταση, το να προσπαθείς όμως να την παρουσίασης ως πραγματικότητα, σε μια κοινωνία η οποία κάθε ημέρα που έρχεται είναι χειρότερη από την προηγούμενη, σε μια κοινωνία που την μαστίζει η αβεβαιότητα, η ανεργία, τα χρέη που της φόρτωσαν χωρίς να φταίει, τότε αυτό δεν είναι αισιοδοξία είναι κάτι άλλο…

Αν και δεν θέλω να σας ζαλίζω με αριθμούς και ποσοστά, γιατί χορτάσαμε να τα βλέπουμε και να τα ακούμε, όμως, είναι απαραιτήτως αναγκαία να αναφερθούν, για να αντιληφθούμε την πορεία της Πατρίδας μας τα τελευταία πέντε χρόνια, και αν η διαφημιζόμενη ανάπτυξη ή ανάκαμψη είναι μύθος ή πραγματικότητα.

Το 2009 το χρέος ήταν 123%, η ανεργία ήταν στο 9,2%, οι ανασφάλιστοι ήσαν 80.000 και για να αποφύγουμε την πτώχευση οδήγησαν την χώρα στο μνημόνιο. Σήμερα τέλος του 2014, μετά τις τόσες θυσίες του Ελληνικού λαού, το χρέος είναι 173%, η ανεργία 28,3 % και οι ανασφάλιστοι 3.000.000.

Πόσα ακόμα μνημόνια και χρόνια θυσιών της ελληνικής κοινωνίας απαιτούνται, για να είναι διαχειρίσιμο το χρέος και προφανώς να υποχωρήσει αρκετά κάτω από το 123% ποσοστό που θεωρήθηκε επικίνδυνο το 2009;

Κατά τον σοφό μας λαό "τα πολλά λόγια φτώχια" και όντως αυτά τα πέντε έτη εξαθλίωσης , έχουμε χορτάσει από αυτά και αντί να δούμε" φως στο τούνελ" κατά την σύγχρονη έκφραση, το μόνο που βλέπουμε είναι η αιθαλομίχλη των καυσόξυλων και λοιπών καιόμενων στερεών καυσίμων.

Όταν ο κόσμος έχει μπει σε έναν φαύλο κύκλο συνεχούς χρέους, που ήδη τον κάνει οφειλέτη για τα επόμενα χρόνια και κάθε χρόνο θα φορτώνονται και άλλα φορολογικά βάρη, η λέξις ανάπτυξη, αντηχεί κακόηχα στα αυτιά του και δεν θέλει πλέον να την ακούει, αφού την θεωρεί ως προϊόν παραπλάνησης και προσβολής της νοημοσύνης του.

Ανάπτυξη είναι όταν έχω εργασία, όταν αμείβομαι από αυτήν ικανοποιητικά, προκειμένου να ζήσω αξιοπρεπώς, όταν είμαι ασφαλισμένος κανονικά και μου παρέχουν αξιοπρεπή υγειονομική περίθαλψη, όταν δεν με φορτώνουν με χαράτσια και υπέρογκη φορολογία (σε σχέση με τα εισοδήματά μου), όταν δεν με εμπαίζουν με το πετρέλαιο θέρμανσης και ξεπαγιάζω τον χειμώνα και πολλά άλλα.

Τελικώς, ανάπτυξη και ανάκαμψη της οικονομίας ακούμε αλλά δεν την βλέπουμε, και δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσα έτη θα απαιτηθούν ακόμη για να την νοιώσουμε στην καθημερινότητά μας, τουλάχιστον όμως, ας είμαστε ειλικρινής με τον λαό και μην προσπαθούμε να τον εμπαίζουμε.

Η ευγένεια, δεν αποτελεί απαραιτήτως και αδυναμία.

Έγραψε

Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος

Απόστρατος Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς