ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ

Έχετε ποτέ συναντήσει στα σχολικά σας χρόνια κάποιον ταραξία; Έχετε ακούσει για κάποιο παιδί, το οποίο συνεχώς δημιουργεί προβλήματα στην τάξη, ακόμη και σε ολόκληρο το σχολείο; Ένα παιδί μόνο του να αναστατώνει τόσο κόσμο; Καθηγητές, συμμαθητές, γονείς άλλων μαθητών; Τι φταίει άραγε; Τόση κακία μέσα του; Περίεργο.

Ακόμη και σήμερα, είτε λόγω ελλιπής ενημέρωσης των καθηγητών είτε λόγω αδιαφορίας, τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζονται ως απλοί ταραχοποιοί και τιμωρούνται με αποβολές. Λυπάμαι κύριοι διευθυντές αλλά αυτή δεν είναι η λύση. Το μόνο που κάνετε είναι να ρίχνεται λάδι στη φωτιά και να διογκώνεται το πρόβλημα. Οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων δεν είμαστε, δυστυχώς παντογνώστες, δεν είμαστε θεοί να τα ξέρουμε όλα. Έκαστος στο είδος του που λέει και ένα τηλεοπτικό σποτ. Δεν είναι λοιπόν ντροπή να αναζητήσουμε βοήθεια, αλλά επιτακτική ανάγκη.

Σηκώστε το τηλέφωνο καλέστε παιδοψυχίατρο για να εξετάσει την κατάσταση. Είναι ο πλέον αρμόδιος και καταρτισμένος για να σας καθοδηγήσει και να σας βοηθήσει. Παραβλέψτε αν χρειαστεί και την επίσημη διαδικασία στην οποία περιμένετε πότε και αν θα προλάβει να σας επισκεφτεί ο σύμβουλος. Άλλωστε και αυτός δεν νομίζω να καταφέρει και πολλά. Πάρτε πρωτοβουλία και βοηθείστε το παιδί αυτό που με τις πράξεις του αναζητά την προσοχή και φωνάζει για βοήθεια.

Οι διαταραχές συμπεριφοράς εκδηλώνονται με διάφορες κακόβουλες συμπεριφορές. Για παράδειγμα εκφοβισμοί σε υπερβολικό βαθμό, καταστροφική διάθεση, σκληρότητα προς τα ζώα και τους ανθρώπους. Παρουσιάζονται συχνές απουσίες κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, επιθετικότητα ακόμη και απέναντι στους καθηγητές, είναι καχύποπτος και δεν εμπιστεύεται εύκολα κανέναν. Επίσης, καταπατά τα δικαιώματα των άλλων χωρίς καμία ενοχή και δισταγμό.

Τα παιδιά αυτά που χαρακτηρίζονται με διάφορα κοσμητικά επίθετα από όλους, πάσχουν από μια ψυχιατρική ασθένεια, η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα μπορεί να οδηγήσει μόνο σε παραβατική συμπεριφορά. Επίσης, οι πιο κοινές επιπλοκές της Διαταραχής Προσωπικότητας είναι η κατάθλιψη, βία και αντικοινωνική συμπεριφορά, αυτοκτονία. Είναι λοιπόν, άμεση ανάγκη ο εκπαιδευτικός από τα πρώτα χρόνια του δημοτικού, να μπορεί να αντιλαμβάνεται και να ενημερώνει τον γονέα για την πιθανή ¨νόσο¨ του παιδιού. Δυστυχώς ο νόμος δε μας επιτρέπει, εάν δεν έχουμε συνεργασία με τον γονέα, να καλέσουμε παιδοψυχίατρο εμείς για να προφυλάξουμε το ίδιο το παιδί, καθώς και τα υπόλοιπα τα οποία θυματοποιούνται από αυτόν.

Η Διαταραχή Συμπεριφοράς θεραπεύεται, εφόσον ακολουθήσει ψυχοθεραπευτική παρέμβαση. Ο ψυχοθεραπευτής ακούει υπομονετικά και για πολλές συνεδρίες τα ξεσπάσματα του, τον θυμό του, τις κατηγορίες προς αυτόν και γενικά όλο τον κόσμο γύρω του. Με την πάροδο του χρόνου και όταν το παιδί αρχίζει λίγο να τον εμπιστεύεται, ο θεραπευτής του προτείνει κάποιες λύσεις για τα προβλήματα του, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν τη βία. Προσπαθεί ο ψυχοθεραπευτής να του δείξει πως δεν απειλείται από τον έξω κόσμο. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητη και η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής.

Συνεπώς οι εκπαιδευτικοί ας μην αναλαμβάνουμε το βάρος, που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε, αλλά ας αναζητούμε την κατάλληλη βοήθεια. Σε καμία περίπτωση οι αποβολές και οι διαπληκτισμοί δεν είναι λύση. Ας βάλουμε στην άκρη τον εγωισμό μας και ας καλέσουμε ειδικούς.

Βασιλική Μαυρογονάτου

Οικονομολόγος – Ειδική Παιδαγωγός