Οι εκλογές στην Ελλάδα αφύπνισαν χώρες της Ευρώπης, οι οποίες αντιδρούν κατά της λιτότητας

Η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα, με διαφορετικά πρόσωπα και μορφές, αλλά τα αίτια και οι αφορμές τις περισσότερες φορές είναι πάντα τα ίδια, με απώτερο σκοπό την επικράτηση των ισχυρότερων χωρών επί των ασθενέστερων.

Η περί πολλού αναφερόμενη σημερινή παγκοσμιοποίηση, δεν είναι τωρινό φαινόμενο και δεν είναι τίποτε άλλο από τις κοσμοκρατορίες του παρελθόντος. Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν της παγκόσμιας ιστορίας θα διαπιστώσουμε ότι υπήρξαν πράγματι πολλές κοσμοκρατορίες.

Όπως του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Μεγάλου Κωνσταντίνου κ.τ.λ.

Όλες αυτές στηρίχτηκαν σε τρία πράγματα σε ένα Μεγάλο Πολιτισμό που κυριαρχούσε στην ανεκτικότητα των διαφορετικών χαρακτηριστικών της κάθε φυλής (θρησκευτικές ή εθνολογικές) και σε ένα ηγέτη.
Όλες οι κοσμοκρατορίες μέχρι τώρα έγιναν πρώτα μέσα από το πόλεμο και μετά μέσα από τον πολιτισμό και όλες άντεξαν μέχρι να πεθάνει ο ηγέτης τους.
Οι αυτοκρατορίες πάλι (όπου στην κορυφή βρίσκεται το Βυζάντιο) δεν ήταν ποτέ σταθερές στα σύνορα τους και το μεγαλύτερο πρόβλημα τους ήταν πάντα μα πάντα οι εσωτερικές επανάστασης από τους αλλόθρησκους ή αλλόφυλους.
Παρεμφερής μορφή πολιτικής και πολιτιστικής ενοποίησης μεγάλου τμήματος της Ευρώπης υπήρξε επίσης η Αγιά Ρωμαϊκη Αυτοκρατορία (962-1806) που καταλύθηκε από τον Μεγάλο Ναπολέοντα. Μορφές ενοποιήσεις του ευρωπαϊκού χώρου θα μπορούσαν επίσης να θεωρηθούν η ναπολεόντεια Ευρώπη στις αρχές του 19 αιώνα , η γερμανική εθνικοσοσιαλιστική κατάκτηση τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου πόλεμου, το ανατολικό-ευρωπαϊκό συγκρότημα υπό τη σοβιετική αιγίδα αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμος. Σε όλες αυτές τις ιστορικές περιπτώσεις ενοποιήσεις πολυεθνικού χώρου , χαρακτηριστικό διαρθρωτικό στοιχείο ήταν πάντα η ηγεμονική επιβολή ισχύος μιας χώρας εις βάρος όλων των άλλων.
Σήμερα λοιπόν η Παγκοσμιοποίηση εξελίσσεται σε μύθο, αφού στην πραγματικότητα οι εθνικοί δεσμοί που απελευθερώνονται , οι εθνικοί μηχανισμοί ,τα εθνικά σύνορα και οι εθνικές κυβερνήσεις που ολοένα χάνουν και περισσότερο την δύναμη τους (που είναι παραβίαση του καταστατικού του ΟΗΕ) δεν έχουν με τι να αντικατασταθούν. Δεν υπάρχει κάτι να αντικαταστήσει αυτά που απελευθερώνονται όλα αυτά πέφτουν στο απόλυτο κενό! Δεν υπάρχει σχεδόν καμία ιδιαίτερη υποδομή που μπορεί να κράτηση ένα παγκόσμιο κράτος πόσο μάλλον ο κατάλληλος ηγέτης.

Σε ότι αφορά την ένωση των κρατών της Ευρώπης, προκειμένου να υπάρξει κοινό νόμισμα και μια ισχυρή κοινή οικονομία, η οποία θα ήταν υποτίθεται προς όφελος των μελών της, αυτή εξελίχθηκε δυστυχώς σε ηγεμονική επιβολή ισχύος της Γερμανίας προς τις αδύνατες χώρες της.

Και αυτό γιατί η Γερμανία διείσδυσε οικονομικά με τις εξαγωγές της στην παγκόσμια αγορά και εξελίχθηκε η τέταρτη οικονομικώς δύναμη, μετά τις ΗΠΑ, την Ρωσία και την Κίνα.

Όμως οι λαοί τους οποίους εκμεταλλεύονται οι ισχυροί, κάποια στιγμή φτάνοντας στο έσχατο σημείο εξαθλίωσης, αρχίζουν και αντιδρούν.

Έτσι λοιπόν εικόνες που θυμίζουν έντονα την πρόσφατη προεκλογική περίοδο στην Ελλάδα, ξεδιπλώνονται σε όλη την Ευρώπη.

Πορτογαλία.
«Φτάνει πια με τους απατεώνες, θέλουμε εκλογές». Με αυτό το σύνθημα δεκάδες χιλιάδες Πορτογάλοι διαδήλωσαν το περασμένο Σάββατο σε πολλές πόλεις της χώρας καταδικάζοντας την πολιτική της λιτότητας και της εξαθλίωσης που επιβάλει η δεξιά κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πέδρο Πάσος Κοέλιου. «Η ανεργία στην Πορτογαλία είναι μια εθνική ντροπή», φώναζαν οι διαδηλωτές στη Λισαβόνα κρατώντας πανό που έγραφαν « εβδομάδα 35 ωρών για όλους » και « όχι στην ανασφάλεια και την εκμετάλλευση.

Ισπανία.

“Η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει η πολιτική της λιτότητας, αν θέλει να σταματήσει και την εξάπλωση της ακροδεξιάς και τον κίνδυνο για τη δημοκρατία”, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters ο ηγέτης των Ισπανών Podemos, Πάμπλο Ιγκλέσιας, το κόμμα του οποίου αναμένεται να αναδειχτεί πρώτη δύναμη στις εκλογές του Νοεμβρίου στην Ισπανία
“Θα πρέπει να ρωτήσετε τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ αν προτιμά να κάθεται δίπλα - δίπλα με την Μαρίν Λεπέν ή με εμένα» τονίζει ο Ιγκλέσιας. Το κίνημα των Podemos αξιώνει την αναδιάρθρωση του χρέους της Ισπανίας που ξεπερνά το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ και “η ΕΕ θα πρέπει να ακούσει σοβαρά» το αίτημα αυτό” λέει ο 36χρονος Πάμπλο Ιγκλέσιας προειδοποιώντας ότι «η λιτότητα οδηγεί στο χάος».

Ιρλανδία.

Με το ίδιο σύνθημα κατά της λιτότητας , χιλιάδες Ιρλανδοί διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν το περασμένο Σάββατο στο Δουβλίνο έξω από την έδρα της RTE, του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ιρλανδίας, για να διαμαρτυρηθούν για την στάση που κρατά η δημόσια τηλεόραση καθώς αποσιωπά τις πιο σκοτεινές εκφάνσεις της λιτότητας που έχουν πλήξει το ιρλανδικό κράτος από το 2008. Μπροστά από τους διαδηλωτές ένας καβαλάρης ντυμένος στα μαύρα που ίππευε ένα μαύρο άλογο κρατούσε ένα πλακάτ που έλεγε: Η λιτότητα σκοτώνει.
Ξεσηκώθηκαν και στη Β. Ιρλανδία

Αλλά και στη Βόρεια Ιρλανδία , ο κόσμος έχει ξεσηκωθεί καθώς η τοπική κυβέρνηση επιβάλει τη χειρότερη πολιτική λιτότητας των τελευταίων 15 ετών. Η Βόρεια Ιρλανδία είναι περισσότερο εξαρτημένη από το δημόσιο τομέα και τις δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης από οποιοδήποτε άλλο μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο δημόσιος τομέας αντιπροσωπεύει περίπου το 70 % του ΑΕΠ της περιοχής. Περίπου το 30% του εργατικού δυναμικού της Βόρειας Ιρλανδίας απασχολείται στο δημόσιο σε σύγκριση με 18% στο Ηνωμένο Βασίλειο συνολικά και το 20% στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Μεγάλη Βρετανία.
Στη Μεγάλη Βρετανία ,δύο μήνες πριν τις βουλευτικές εκλογές ,η πολιτική της λιτότητας καλά κρατεί ,αλλά πλήττει στοχευμένα τα χαμηλότερα στρώματα του πληθυσμού -” το 20% της κοινωνίας” ,όπως εκτιμά το βρετανικό Ινστιτούτο Φορολογικών Μελετών (IFS). Το IFS προειδοποίησε ότι οι δραστικές περικοπές στον προϋπολογισμό από την κυβέρνηση Κάμερον έχουν πλήξει πολύ περισσότερο τις υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας .Στην έκθεση τονίζεται ότι “οι περικοπές αυτές έχουν επηρεάσει στις υπηρεσίες της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως την κοινωνική φροντίδα, τις μεταφορές, τη στέγαση και τις περιβαλλοντικές δράσεις” .

Γαλλία.

Η λιτότητα στο στόχαστρο στις περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία.

Στη Γαλλία, η πολιτική της λιτότητας που εφαρμόζει η σοσιαλιστική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς είναι στο επίκεντρο των περιφερειακών εκλογών που διεξάγονται στις 22 και 29 Μαρτίου.

«Η ιστορική συνάντηση της Αριστεράς και των Οικολόγων στη σύμπηξη ενός Μετώπου στις νομαρχιακές εκλογές είναι μέρος ενός δυναμικού αγώνα ενάντια στις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται από την νεοφιλελεύθερη Ευρώπη και υλοποιείται από την σοσιαλιστική κυβέρνηση μειοψηφίας” τονίζεται στο εκλογικό μανιφέστο του Μετώπου της Αριστεράς. “Στόχος μας να οικοδομήσουμε μια πολιτική εναλλακτική λύση προς τα αριστερά, που είναι ο φορέας χρήσιμων και καινοτόμων σχεδίων για τους ανθρώπους και τις κοινότητες» λένε οι επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας της Αριστεράς.
Η αδιαλλαξία της Γερμανίας

Όμως όλα αυτά τα κινήματα κατά της λιτότητας στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν βεβαίως την σκληρή αδιαλλαξία της Γερμανίας, την στιγμή που το Βερολίνο στο εσωτερικό της χώρας φαίνεται να πριμοδοτεί με μισθολογικές αυξήσεις την αύξηση της ζήτησης. Το ισχυρό συνδικάτο IG Metall και οι εκπρόσωποι των εργοδοτών κατέληξαν σε συμφωνία για αυξήσεις 3,4% ως το 2016. Η συμφωνία αφορά το κρατίδιο της Βάδης – Βυτεμβέργης, αλλά εκτός απροόπτου θα ισχύσει στο σύνολο της χώρας. Οι αυξήσεις θα δοθούν σταδιακά ως τις 31 Μαρτίου 2016 και αφορούν έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της γερμανικής βιομηχανίας.

Με αυτές τις εξελίξεις οι χώρες της Ευρωζώνης ,η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Κύπρος και ακόμη και η Ιταλία δεν θα πρέπει προς το παρόν να περιμένουν καλές στιγμές.

Εκείνο που απομένει πλέον από τις μαστιζόμενες χώρες είναι ο χρόνος και ο τρόπος αντίδρασης, κατά των προνομιούχων κρατών της Ευρώπης.

Τελικώς η Ενωμένη Ευρώπη εξελίσσεται και αυτή σε μύθο, αφού τα κράτη μέλη της έχουν υποστεί την ποιο δυσβάστακτη λιτότητα, εκτός της Γερμανίας φυσικά η οποία από αυτή την οικονομική κρίση βγήκε κερδισμένη.

Γράφει

Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος

Απόστρατος Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς

(14/3/2015