Και
όμως η ψυχολογική κατάσταση των Ελλήνων είναι "μαύρη".
«Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε.
Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε, ᾌσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, ἀνυμνήσατε
λαοί, ὅτι δεδόξασται».
Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, η ημέρα αυτή για όλους τους
απανταχού Χριστιανούς είναι η σημαντικότερη των εορτών. Μπορεί ο Χριστός να
γεννήθηκε, ως ένας κοινός θνητός και
μάλιστα εντός σπηλαίου και αντί κούνιας χρησιμοποιήθηκε το παχνί των ζώων, όμως,
"ανέτειλε τω κόσμω, το φως το της γνώσεως…", όπως μας λέει ο υμνωδός στο απολυτίκιο της
εορτής.
Η γέννηση τού Θεανθρώπου είναι το μοναδικό γεγονός το
οποίο αποτελεί ορόσημο - τομή στην ανθρώπινη ιστορία, γιατί, όπως πολύ
χαρακτηριστικά αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «υπάρχει κάτι που είναι
‘καινόν υπό τον ήλιον’ και μάλιστα είναι ‘το μόνον καινόν υπό τον ήλιον’
(παράξενον για τον ήλιον)». Ποιό είναι αυτό; Είναι αυτό που αναγγέλλει ο
άγγελος Γαβριήλ στην Παναγία μας την ημέρα του ευαγγελισμού της. Πρώτον
ότι ενώ είναι παρθένος θα γεννήσει και θα γίνει μητέρα και δεύτερον ότι θα
γίνει μητέρα του Θεού. Παρθένος και μητέρα και μάλιστα μητέρα του Θεού.
Αυτό που άκουσε η παρθένος Μαρία ειλικρινά ήταν η πιο παράδοξη και απίθανη
είδηση που άκουσε άνθρωπος στον κόσμο. Κανένας δεν μπόρεσε να το διανοηθεί και
να το σκεφθεί. Ο άνθρωπος, στην προσπάθεια του να γίνει μεγάλος και σπουδαίος,
σκέφθηκε να γίνει και Θεός. Αλλά ποτέ δεν σκέφθηκε ότι μπορεί να γεννήσει τον
Θεό. Ούτε και ο διάβολος, που τους είπε ότι αν φάνε από το δένδρο της γνώσεως
θα γίνουν θεοί, το σκέφθηκε αυτό. Είναι πρωτάκουστο και αδιανόητο.
Με την έλευσή λοιπόν του Χριστού, ανετράπησαν χιλιάδων
ετών ψεύδη και πλάνες, διάφορες δοξασίες
και ειδωλολατρίες εγκαταλείφθηκαν, επιβεβαιώθηκαν προφητείες και τελικώς
με τον σταυρικό Του θάνατο και την λαμπροφόρο Ανάστασή Του έλαμψε όλη η αλήθεια.
Στην Πατρίδα μας εδώ και εκατοντάδες χρόνια , μέσα από
μύθους και λαϊκές παραδώσεις, συνδέοντας έτσι το παλαιό με το καινούργιο, κάθε
χρόνο εορτάζουμε πανηγυρικώς και με κατάνυξη, την έλευση του Κυρίου μας, τόσο
στους Ιερούς Ναούς, όσο και στα σπίτια μας.
Θες το χαρμόσυνο γεγονός, θες ο υπερβολικός στολισμός πολλές φορές, θες οι χαρμόσυνοι ύμνοι και τα τροπάρια, όλο αυτό το
πάζλ, μας δημιουργεί μια ψυχική ανάταση, αγγίζουσα τα ουράνια.
Δυστυχώς όμως, αυτή η διάχυτη διάθεση, τα τελευταία πέντε χρόνια της οικονομικής κρίσης, δεν είναι όπως ήταν πριν. Την διαδεχτήκανε συναισθήματα,
όπως, ανασφάλεια, αγωνία, φόβος, θυμός,
αγανάκτηση, απογοήτευση, πίκρα, θλίψη,
άγχος και μάλιστα σε ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων.
Το μεγαλύτερο ποσοστό εμφανίζεται σε άτομα με χαμηλό
εισόδημα τα οποία προσπαθούν να καλύψουν τα χαράτσια και τις διάφορες άλλες
υποχρεώσεις και δευτερευόντως το γιορτινό
τραπέζι ή τις κοινωνικές υποχρεώσεις. Παραλλήλως δε, παρατηρείται αύξηση
καταθλιπτικής διάθεσης, που οδήγησαν σε
απονενοημένες ενέργειες πολλούς συνανθρώπους μας.
Βεβαίως αυτή η καταθλιπτική κατάσταση και ενέργειες, έρχονται σε αντίθεση με την τρόπο γέννησης του
Χριστού, ο οποίος δεν γεννήθηκε σε παλάτια από πλούσιους γονείς και μέσα στην
χλιδή και φυσικά με την διδασκαλία Του.
Δεν διδαχτήκαμε από το γεγονός, ότι γεννήθηκε σε σπήλαιο,
νεογέννητος έζησε την ανθρώπινη βία αφού
εκδιώχθηκε μανιωδώς από τον Ηρώδη και κινδύνευσε να θανατωθεί από αυτόν.
Ότι έζησε ως ένας απλός άνθρωπος, δίδαξε την αλήθεια, την αγάπη και τελικώς σταυρώθηκε μαζί με ληστές.
Και όλα αυτά γιατί εμείς οι άνθρωποι στον βωμό της
εξουσίας, θυσιάζουμε τους πάντες και τα πάντα, είτε για παραμονή, είτε για
αναρρίχηση σε αυτή και δεν σεβαστήκαμε, ούτε τον υιόν του δημιουργού μας.
Μήπως αυτά δεν συμβαίνουν και σήμερα με πολέμους και
σφαγές αμάχων Χριστιανών; Ωχριά μπροστά
τους ο Ηρώδης , ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός (285-305). Εκατοντάδες
νεομάρτυρες αγόγγυστα θανατώνονται
καθημερινώς, για την αγάπη και την πίστη τους στον Ιησού, σε έναν κηρυχθέντα ανελέητο θρησκευτικό πόλεμο (Τζιχάντ), αυτόν του Ισλάμ.
Αλήθεια αγαπητοί μου αναγνώστες, εμείς οι Έλληνες κατά 98% Ορθόδοξοι Χριστιανοί (έστω
στα χαρτιά και για πόσο ακόμη δεν γνωρίζω), αν μας τρυπούσαν το μικρό μας
δακτυλάκι για να δώσουμε λίγο αίμα για τον Ιησού που σε λίγες ημέρες θα εορτάσουμε
την γέννησή του, θα το κάναμε;
Δεν ξέρω, αφού αγανακτήσαμε μόνο με τον οικονομικό πόλεμο
και φτάσαμε σε καταθλιπτικές καταστάσεις, μόνο και μόνο γιατί μας στέρησαν τον
ευδαιμονισμό, την καλοπέραση, τα γλέντια τα ξενύχτια, ουσιαστικά μια ζωή γεμάτη
ΕΓΩ και κραιπάλη, αν θα αντέχαμε να μαρτυρήσουμε με επώδυνο τρόπο;
Αγαπητοί αναγνώστες, ψηλά το κεφάλι, εμείς οι Έλληνες
είμαστε ο φάρος της Ορθοδοξίας, από εμάς σχεδόν όλη η Δύση και όχι μόνο,
άντλησε γνώσεις, επιστήμες, τέχνες, εμείς είμαστε, από αρχαιοτάτων χρόνων, που περιμέναμε τον ένα και μοναδικό Θεό, για
να βγάλει την ανθρωπότητα από την πλάνη.
Ας δεχθούμε την όλη αυτή αναίμακτη κατάσταση που
βιώνουμε, ως μια δοκιμασία για τις πνευματικές μας αντοχές (ενδεχομένως και
σωματικές) και ας εφαρμόσουμε στην πράξη
αυτά που μας δίδαξε ο Χριστός μέσω των Αποστόλων
του, προκειμένου να αντισταθούμε στις προκλήσεις και στα σημεία των καιρών, για
τα οποία προφήτευσαν οι Προφήτες και οι Άγιοι.
Δεν γνωρίζω και κανείς δεν γνωρίζει, αν είμαστε στην
αρχή, στην μέση ή στο τέλος των προφητειών. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να είμαστε
έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε με παρρησία τα όποια γεγονότα, ήρθαν, έρχονται και
θα έρθουν, έχοντας μέσα μας τον Χριστό,
αφού φυσικά του επιτρέψουμε να εισέλθει στις καρδιές μας.
Ἀπολυτίκιον Ἦχος
δ'
Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ
φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο,
σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε
δόξα σοι.
Κοντάκιον Ἦχος
γ'
Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον,
τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι. Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι·
δι' ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.
"Ἡ Βασιλεία σου, Χριστὲ ὁ Θεός, βασιλεία πάντων τῶν
αἰώνων, καὶ ἡ Δεσποτεία σου, ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ." Αμήν.
Εύχομαι ολοψύχως σε όλες σας και όλους, καλά και Ορθόδοξα
Χριστούγεννα, με χαμόγελο στα χείλη και εορτασμό του χαρμόσυνου αυτού γεγονότος
εντός των Ιερών Ναών μας.
Γράφει
Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος
Blogger Comment
Facebook Comment