Φωτογραφία με τη μάνα που θρηνεί τον δολοφονημένο γιο της στην απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. .
Οι καπνεργάτες ήταν ένα από τα πιο μαχητικά και οργανωμένα συνδικάτα στην Ελλάδα. Σε αντίθεση με άλλους κλάδους, οι διεκδικήσεις τους δεν αφορούσαν μόνο το οκτάωρο και τις καλύτερες συνθήκες εργασίας, αλλά και διαδικασίες που καθόριζαν οι εργοδότες, όπως το ποιος θα εργάζεται πού και πώς θα γίνεται η διαδικασία παραγωγής....
Η στάση των εργατών δεν άρεσε σε κανέναν εργοδότη και η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Στις 29 Απριλίου 1936, 12 χιλιάδες καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων περίπου το 70% γυναίκες, κατέβηκαν σε απεργία. Η αστυνομία και ο στρατός βρίσκονται σε επιφυλακή και ετοιμότητα. Η απεργία των καπνεργατών σύντομα γενικεύτηκε με τη συμμετοχή σιδηροδρομικών και τροχιοδρομικών. Ο Μεταξάς που επισκέφτηκε τη Θεσσαλονίκη και γέμισε τους εργάτες με υποσχέσεις δεν κατάφερε να τους πείσει. Τα επεισόδια δεν αποφεύχθηκαν. Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές και 12 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Το πρώτο θύμα της αστυνομικής βίας ήταν ο Τάσος Τούσης....
Η φωτογραφία της σορού του στον δρόμο και τη μητέρα του από πάνω του να τον μοιρολογεί, ενέπνευσαν τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο. Η μάνα σπαράσσει πάνω από τον νεκρό γιο. Η διαδήλωση των εργατών βάφτηκε με αίμα.
Η μεγαλειώδης πορεία στη Θεσσαλονίκη Όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ της Δημοκρατίας «εις τας 9 π.μ. η πλατεία είναι κατάμεστος και εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής ο κ. Κασαπίδης απευθύνει θερμόν χαιρετισμόν προς τους εορτάζοντας εργάτας και υπαλλήλους την πρώτην των ελευθέραν Πρωτομαγιάν, μέσα εις μίαν ελευθέραν πλέον κοινωνίαν από τα δεινά του πολέμου και της φασιστικής σκλαβιάς, τονίζοντας τα δικαιώματα της εργατικής τάξεως δια καλλιτέρους όρους ζωής». Ενώ με το ψήφισμα εκείνης της Πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης έστελναν «τον πιο θερμό χαιρετισμό στους αρχηγούς των Ενωμένων Εθνών, που χάρισαν τη νίκη και τη λευτεριά στην ανθρωπότητα, ξεριζώνοντας μια για πάντα το φασιστικό συγκρότημα». Ανακηρύσσοντας παράλληλα ως επίτιμο προεδρείο της συγκέντρωσης τους ηγέτες των τριών συμμάχων χωρών Τρούμαν, Στάλιν και Τσόρτσιλ και κρατώντας ενός λεπτού σιγή «στις πρωτοπόρες φυσιογνωμίες του εργατικού κινήματος και αγωνιστές της δημοκρατίας Ρούσβελτ, Ματεότι, Τέλμαν, Τράϊστσαντ». Ακολούθησε πορεία, η οποία μέσω των κεντρικών οδών της Θεσσαλονίκης κατευθύνθηκε προς το Σέϊχ-Σου για να γλεντήσουν εκεί οι εργαζόμενοι με τις οικογένειές τους. Σύμφωνα με την ίδια περιγραφή «προηγούνται τα λάβαρα και αι φιλαρμονικαί και ακολούθως κατά εξάδας ολόκληρος η ατελεύτητος σειρά των εργατών». Οι προσδοκίες που κράτησαν λίγο Όπως υπογράμμιζε στο δημοσίευμά της η εφημερίδα Δημοκρατία «με τας χθεσινάς του εορταστικάς εκδηλώσεις ο εργατοϋπαλληλικός κόσμος εξεδήλωσε δια μίαν ακόμη φοράν ότι γνωρίζει να αγωνίζεται δια τας δίκαιας διεκδικήσεις του, δια μίαν ευτυχεστέραν και πολιτισμένην ζωήν, δια την δημοκρατικήν αναγέννησιν της χώρας. Η χθεσινή ημέρα θα γίνει αφετηρία δια νέους ευγενικούς αγώνας, δια το τελειωτικό ξερίζωμα του φασισμού από την χώραν μας, δια την επικράτησιν της Δημοκρατίας». Δυστυχώς εκείνες οι προσδοκίες θα κρατήσουν πολύ λίγο, καθώς σύντομα οι ξένοι «προστάτες» της χώρας, που δεν ήθελαν την ομαλή πορεία της Ελλάδος, θα επιβάλουν τον αδελφοκτόνο Εμφύλιο Πόλεμο, τις συνέπειες του οποίου ακόμη τις πληρώνει ο ελληνικός λαός....
Οι καπνεργάτες ήταν ένα από τα πιο μαχητικά και οργανωμένα συνδικάτα στην Ελλάδα. Σε αντίθεση με άλλους κλάδους, οι διεκδικήσεις τους δεν αφορούσαν μόνο το οκτάωρο και τις καλύτερες συνθήκες εργασίας, αλλά και διαδικασίες που καθόριζαν οι εργοδότες, όπως το ποιος θα εργάζεται πού και πώς θα γίνεται η διαδικασία παραγωγής....
Η στάση των εργατών δεν άρεσε σε κανέναν εργοδότη και η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Στις 29 Απριλίου 1936, 12 χιλιάδες καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων περίπου το 70% γυναίκες, κατέβηκαν σε απεργία. Η αστυνομία και ο στρατός βρίσκονται σε επιφυλακή και ετοιμότητα. Η απεργία των καπνεργατών σύντομα γενικεύτηκε με τη συμμετοχή σιδηροδρομικών και τροχιοδρομικών. Ο Μεταξάς που επισκέφτηκε τη Θεσσαλονίκη και γέμισε τους εργάτες με υποσχέσεις δεν κατάφερε να τους πείσει. Τα επεισόδια δεν αποφεύχθηκαν. Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές και 12 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Το πρώτο θύμα της αστυνομικής βίας ήταν ο Τάσος Τούσης....
Η φωτογραφία της σορού του στον δρόμο και τη μητέρα του από πάνω του να τον μοιρολογεί, ενέπνευσαν τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο. Η μάνα σπαράσσει πάνω από τον νεκρό γιο. Η διαδήλωση των εργατών βάφτηκε με αίμα.
Η μεγαλειώδης πορεία στη Θεσσαλονίκη Όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ της Δημοκρατίας «εις τας 9 π.μ. η πλατεία είναι κατάμεστος και εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής ο κ. Κασαπίδης απευθύνει θερμόν χαιρετισμόν προς τους εορτάζοντας εργάτας και υπαλλήλους την πρώτην των ελευθέραν Πρωτομαγιάν, μέσα εις μίαν ελευθέραν πλέον κοινωνίαν από τα δεινά του πολέμου και της φασιστικής σκλαβιάς, τονίζοντας τα δικαιώματα της εργατικής τάξεως δια καλλιτέρους όρους ζωής». Ενώ με το ψήφισμα εκείνης της Πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης έστελναν «τον πιο θερμό χαιρετισμό στους αρχηγούς των Ενωμένων Εθνών, που χάρισαν τη νίκη και τη λευτεριά στην ανθρωπότητα, ξεριζώνοντας μια για πάντα το φασιστικό συγκρότημα». Ανακηρύσσοντας παράλληλα ως επίτιμο προεδρείο της συγκέντρωσης τους ηγέτες των τριών συμμάχων χωρών Τρούμαν, Στάλιν και Τσόρτσιλ και κρατώντας ενός λεπτού σιγή «στις πρωτοπόρες φυσιογνωμίες του εργατικού κινήματος και αγωνιστές της δημοκρατίας Ρούσβελτ, Ματεότι, Τέλμαν, Τράϊστσαντ». Ακολούθησε πορεία, η οποία μέσω των κεντρικών οδών της Θεσσαλονίκης κατευθύνθηκε προς το Σέϊχ-Σου για να γλεντήσουν εκεί οι εργαζόμενοι με τις οικογένειές τους. Σύμφωνα με την ίδια περιγραφή «προηγούνται τα λάβαρα και αι φιλαρμονικαί και ακολούθως κατά εξάδας ολόκληρος η ατελεύτητος σειρά των εργατών». Οι προσδοκίες που κράτησαν λίγο Όπως υπογράμμιζε στο δημοσίευμά της η εφημερίδα Δημοκρατία «με τας χθεσινάς του εορταστικάς εκδηλώσεις ο εργατοϋπαλληλικός κόσμος εξεδήλωσε δια μίαν ακόμη φοράν ότι γνωρίζει να αγωνίζεται δια τας δίκαιας διεκδικήσεις του, δια μίαν ευτυχεστέραν και πολιτισμένην ζωήν, δια την δημοκρατικήν αναγέννησιν της χώρας. Η χθεσινή ημέρα θα γίνει αφετηρία δια νέους ευγενικούς αγώνας, δια το τελειωτικό ξερίζωμα του φασισμού από την χώραν μας, δια την επικράτησιν της Δημοκρατίας». Δυστυχώς εκείνες οι προσδοκίες θα κρατήσουν πολύ λίγο, καθώς σύντομα οι ξένοι «προστάτες» της χώρας, που δεν ήθελαν την ομαλή πορεία της Ελλάδος, θα επιβάλουν τον αδελφοκτόνο Εμφύλιο Πόλεμο, τις συνέπειες του οποίου ακόμη τις πληρώνει ο ελληνικός λαός....
Blogger Comment
Facebook Comment