Η αξία των οποιοδήποτε διακοπών είναι ανεκτίμητη,

σε σχέση με το βάρβαρο παρόν και το αβέβαιο μέλλον.

Το Πάσχα του καλοκαιριού (δηλαδή ο δεκαπενταύγουστος) πέρασε, οι διακοπές τελείωσαν, για όσους βεβαίως είχαν την οικονομική δυνατότητα να απολαύσουν τις παραλίες μας ή να μεταβούν σε άλλους προορισμούς εκτός Ελλάδος.

Ακούγοντας ή διαβάζοντας την λέξη διακοπές, αυτόματα στο μυαλό μας έρχονται παραλίες, νησιά με καταγάλανα νερά, ή άλλα μέρη, προσφιλή για τον καθένα, ήλιος ξεγνοιασιά, φανταστικές βραδιές κ.π.ά.

Ας κάνουμε όμως μια μικρή ετυμολογική ανάλυση τι σημαίνει η λέξη διακοπές:

Η λέξη διακοπές σημαίνει δια-κόπτω, δηλαδή σταματώ ό,τι έκανα πριν και κάνω κάτι καινούργιο και διαφορετικό, επίσης σταματάω την οποιαδήποτε καθημερινή εργασία και φεύγω μακριά από την ρουτίνα μου. Αφήνω πίσω τις εκκρεμότητές μου, τις έννοιες και ότι άλλο με πιέζει.

Διακόπτεις λοιπόν κάτι το οποίο είναι σε ενέργεια, όπως η εργασία (αν δεν είσαι άνεργος) , προκειμένου να αναπαυθείς για κάποιες ημέρες μη έχοντας το άγχος της καθημερινής εργασίας ή της οποιαδήποτε άλλης δραστηριότητας, ούτως ώστε να επανέλθεις σε αυτή ανανεωμένος.

Τέλος Καλοκαιριού του 2016 λοιπόν και είναι δύσκολο, ίσως προκλητικό, να μιλάς ή να δίδεις συμβουλές για διακοπές όταν ο μικρομεσαίος Έλληνας, έχει στεγνώσει οικονομικώς, μάλλον τον στέγνωσαν, τα τελευταία έξι χρόνια.

Οι ιθαγενείς που είχαν την δυνατότητα διακοπών επέστρεψαν στις εστίες τους, θέλω να πιστεύω ανανεωμένοι. Όμως υπάρχει και ένας μεγάλος αριθμός συνανθρώπων μας που δεν μπόρεσαν με τους εξαθλιωμένους μισθούς (όσοι εργάζονται ) τις συντάξεις πείνας που παίρνουν αλλά και με υποχρεώσεις προς το κράτος «πρόνοιας» δυσανάλογες των εισοδημάτων, οι οποίοι στερήθηκαν τις διακοπές, αλλά ακόμη και το να μεταβαίνουν συχνά, όπως έκαναν στο παρελθόν, στα χωριά τους ή στους γονείς τους.

Όταν η ανεργία, σε πληθυσμό 11, 2 εκατομμυρίων έχει ξεπεράσει το 27%, και στους νέους το 48% τότε για ποια εργασία ομιλούμε ό,τι πρέπει να διακόψεις;

Με το τέλος Αυγούστου το καλοκαίρι κλείνει τον κύκλο του μέσα στον χρόνο και το διαδέχεται το Φθινόπωρο. Όμως ο κύκλος ως γεωμετρικό σχήμα έχει αρχή και τέλος. Έτσι λοιπόν ο ζωοφόρος ήλιος του καλοκαιριού, ο έναστρος ουρανός, το γαλάζιο των ακρογιαλιών μας ,η ευφορία και η χαλάρωση που μας προσφέρουν, τελειώνουν και η ζωή επανέρχεται στους ρυθμού της. Με την έναρξη λοιπόν του φθινοπώρου, αρχίζουν πάλι τα δύσκολα για τους Ιθαγενείς. Έξοδα για τα σχολεία των παιδιών (φροντιστήρια μαθητών, ενοίκια φοιτητών),Εφορία, ΕΝΦΙΑ, τέλη κυκλοφορίας, θέρμανση. Όλα αυτά συσσωρευμένα μέσα στο φθινόπωρο και τον χειμώνα.

Όμως παρ όλες τις οικονομικές δυσκολίες που παίρναμε, η αξία των διακοπών για τη ψυχολογία μας παραμένει ανεκτίμητη.
Έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα που κάνουν συστηματικά διακοπές αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη ευκολία τις δυσκολίες και έχουν μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής.

Το γεγονός ότι κάποιος κάνει διακοπές δίνει μια ποιότητα στη ζωή του. Το είδος των διακοπών δεν έχει καμία σημασία. Είτε προτιμήσει κανείς να επισκεφτεί το εξοχικό του, ή το σπίτι των γονιών του στο χωριό, είτε να κάνει κάμπινγκ, είτε να επιλέξει ένα πολυτελέστατο ξενοδοχείο, η αξία των διακοπών παραμένει η ίδια.

Το όφελος που μπορούμε να έχουμε κάνοντας διακοπές, είναι ανεξάρτητο από το ποσό των χρημάτων που μπορούμε να δαπανήσουμε. Αυτό που διαφοροποιεί τις πιο πάνω επιλογές είναι το πώς θα αξιοποιήσει ο καθένας από εμάς τον ελεύθερο χρόνο που θα έχει στη διάθεσή του για να περάσει καλά.
Συχνά έχει παρατηρηθεί ότι άτομα που είναι ιδιαίτερα φορτισμένα στην καθημερινότητά τους, δυσκολεύονται να ανακαλύψουν τι είναι αυτό που θα τους βοηθήσει να χαλαρώσουν και να γευτούν τη χαρά της ζωής.

Με λιγοστά χρήματα μπορούμε να κάνουμε ένα δώρο στον καταπιεσμένο εαυτό μας, αλλά και στους οικείους μας (ακόμη και τώρα), οι οποίοι συμμετέχουν, είτε ενεργά, είτε παθητικά, στην οικονομική κρίση και στον οικογενειακό προϋπολογισμό, προς αντιμετώπισή της.
Ίσως όλα αυτά να φαντάζουν θεωρίες (μπορεί και να είναι) ή όνειρα «θερινής νυκτός», αν τα συγκρίνει βεβαίως κανείς με την προσδοκία ενός νησιού, τον αέρα των Κυκλάδων μας, την περιποίηση ενός ξενοδοχείου, τα γαλανά νερά και χρυσές αμμουδιές, χλιδή κλπ.

Αν όμως τα συγκρίνει κανείς στο μυαλό του με το βάρβαρο παρόν και το αβέβαιο μέλλον, το καθημερινό ξύπνημα, την κίνηση, την ένταση του λίγου χρόνου, την κούραση της ρουτίνας ,την απομόνωση από τα αγαπημένα πρόσωπα, τα απύθμενα πρέπει, την απώλεια μικρών απολαύσεων, άσκησης, ενδιαφερόντων, μπάνιου στη θάλασσα, τότε φαντάζουν μια υπέροχη δια-κοπή από όλα αυτά και ας μην είναι ο τέλειος και ιδανικός προορισμός.

Μην ξεχνάμε η τέχνη του Ευ ζην, είναι να μεγιστοποιώ την απόλαυση με αυτά που έχω στην διάθεση μου και όχι με αυτά που κινούνται στη σφαίρα του ανεκπλήρωτου ιδεατού.

Καλό κουράγιο για μια ακόμη δύσκολη χρονιά που έρχεται, φορτωμένη και πάλι με υποχρεώσεις προς το Κράτος, δυστυχώς άδικες και ανισομερείς. Ουσιαστικά με την αρχή της Ινδίκτου την 1^η Σεπτεμβρίου (η 1η Σεπτεμβρίου καθορίστηκε ως αρχή της εκκλησιαστικής χρονιάς), αρχίζει και η νέα χρονιά για την δοκιμαζόμενη κοινωνία.

Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο Κιλκίς 22/8/2016

Έγραψε

Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος