Κιλκίς 11-7-2014
Γράφει
Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος
Δεν
έχεις, Όλυμπε, θεούς,
μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάννα γη,
σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν
τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα
και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)
(Κωστής Παλαμάς)
O Ελληνισμός μέσα στην μακραίωνη ιστορία
του, όταν ήταν ενωμένος, ήταν ανίκητος.
Όμως κάθε φορά που μεγαλουργούσε, θεωρείτο επικίνδυνος
από τα ξένα συμφέροντα και από τους υποτιθέμενους συμμάχους του. Έτσι
εμφανιζόταν ένας Εφιάλτης, είτε με την μορφή
του διχασμού είτε ως διασπαστής του μετώπου.
Σήμερα η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Οι
“οικονομικοί” εισβολείς σε στενή συμμαχία με την ντόπια διεφθαρμένη άρχουσα
τάξη δημιουργεί ή ψάχνει για σύγχρονους Εφιάλτες.
Η μεταλλαγμένη ελίτ, ισχυροποιήθηκε μέσω των κυβερνητικών αρπακτικών, της εποχής του
χρηματιστηρίου, μοιράζοντας τις μίζες
από τα θαλασσοδάνεια, που έδιναν αφειδώς οι “οικονομικοί” εισβολείς, για να τα
πάρουν πίσω τοκισμένα και ενυπόθηκα. Ως τοκοχρεολύσια, ως αγορές εξοπλιστικών,
ως ψηφιακά κλπ.
Τα περισσεύματα μοιραζόντουσαν σε
επιχειρηματίες των ΜΜΕ καταλήγοντας σε περιθωριακούς της δημοσιογραφίας, που ξαφνικά
αναβαθμιζόντουσαν, σε βουλευτές και σε πανίσχυρες προσωπικότητες. Όποιος προσκυνούσε
στον μαμμωνά ανέβαινε. Όποιος τον ηρνείτο,
έχοντας την βασική ηθική, έμενε στα αζήτητα και τον εξαφάνιζαν. Ήταν ο
πραγματικός εχθρός του καθεστώτος.
Τρανταχτή απόδειξη, οι αρθρογράφοι του
“θαύματος” του χρηματιστηρίου, που αρκετοί εξ αυτών βρίσκονται σήμερα ακόμα και μέσα στην βουλή. Ο
εχθρός είναι πάντα εντός των τειχών και υποδεικνύει ή ανοίγει την κατάλληλη στιγμή την κερκόπορτα.
Όπως έλεγε και ο Μάο, το επαναστατικό προτσές
(δηλαδή η εξελικτική πορεία μιας κοινωνικοπολιτικής κατάστασης) έχει συγκεκριμένο στρατό: Τον εργάτη, τον
αγρότη, τον στρατιώτη και την Εθνική αστική τάξη. Εχθρός, οι ξένοι εισβολείς
και η υπερεθνική ελίτ.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και σήμερα με την
πολεμική σύρραξη, στην Ελλάδα του μνημονίου. Ο εχθρός δεν είναι απαραίτητα
συγκεντρωμένος στα κομματικά μαντριά της εξουσίας. Είναι διεσπαρμένος ακόμη και
στην υποτιθέμενη αντιπολίτευση, άλλωστε αυτό συμβαίνει κάθε φορά. Ο εισβολέας
φροντίζει να δημιουργεί ο ίδιος τον αντίπαλο του για να εξασφαλίζει την
παντοδυναμία του. Όταν το προσωπείο του πέφτει, έχει φροντίσει και χρησιμοποίει
τις εφεδρικές του δυνάμεις , για να παραπλανήσει και να κατευθύνει τις μάζες στον υποτιθέμενο αντίπαλο, που όμως
ο ίδιος δημιούργησε.
Στο πραγματικό πεδίο της μάχης τον εχθρό τον
έχεις απέναντι σου, εκτιμάς την κατάστασή του και τον πολεμάς, είναι μία ειλικρινής
τοποθέτηση, στον σημερινό πόλεμο (των μνημομίων) είναι αόρατος, δεν μπορείς να
κάνεις εκτίμηση της καταστάσεως για να
τον αντιμετωπίσεις, είναι παντού και απρόβλεπτος.
Θα κλείσω με τα λόγια του Παπαδιαμάντη,
στην εφημερίδα «Ακρόπολις», 115 χρόνια πριν.
"Άμυνα
περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η
χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του
διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της
χρεοκοπίας. "
Blogger Comment
Facebook Comment