Αυθεντικότητα ή υποκρισία; Είναι θέμα επιλογής…

Γράφει

Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος

Σήμερα ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία οι ανθρώπινες σχέσεις γενικώς πλήττονται από το ψέμα, την υποκρισία, την ανεντιμότητα.

Και διερωτώμαι πολλές φορές γιατί τόσος κόπος να διατηρήσουμε σχέσεις στη ζωή μας (οικογενειακές, φιλικές κλπ) που δεν μας αρέσουν ή δεν μας ταιριάζουν; Γιατί μπαίνουμε στη διαδικασία να δώσουμε μια διαφορετική εικόνα στον άλλο από εκείνη που πραγματικά ισχύει;

Μπορεί να θέλουμε να κερδίσουμε κάτι, να θέλουμε να αποφύγουμε τσακωμούς και φασαρίες ή μπορεί να μην γίνεται να χαλάσουμε σχέσεις συγγενικές, ίσως.

Ό,τι και να ισχύει, το μόνο σίγουρο είναι ότι στο τέλος με κάποιον τρόπο η αλήθεια θα αποκαλυφθεί. Κάποια στιγμή θα γίνει αντιληπτό αν κάποιος πραγματικά μας φέρεται αυθεντικά ή καταβάλλει προσπάθεια να φανεί «σωστός» απέναντί μας.

Συνεπώς δεν χρειάζεται να υιοθετήσουμε το μοντέλο που ακολουθούν οι άλλοι.

Δε χρειάζεσαι τα ψέματα για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, για να εξελιχθείς, για να επιβιώσεις, για να καταξιωθείς . Είναι πιο έντιμο να είσαι ειλικρινής και να πορευθείς χωρίς την ανάγκη να αρέσεις σε όλους.

Δε χρειάζεσαι δεκανίκια για πορευθείς μέσα στη ζωή, γιατί δεν σου παρέχουν σταθερότητα και κάποια στιγμή μπορεί να χάσεις την ισορροπία σου και να πέσεις.

Υπερασπίζεσαι αυτό που είσαι – δεχόμενος φυσικά και την καλοπροαίρετη κριτική -, αλλά δεν θα πρέπει να επιδιώκεις διακαώς να γίνεις συμπαθής από όλους ή να τα έχεις καλά με όλους, αυτό είναι πρακτικά δύσκολο και αρκετές φορές αδύνατο.

Ας εστιάσουμε, λοιπόν, στους ανθρώπους που μας γεμίζουν και μας εμπνέουν κι ας αφήσουμε όλους τους άλλους που κακοπροαίρετα μιλούν για εμάς να παραμείνουν αυτό που είναι, γιατί ίσως αυτό έχουν μάθει να είναι…

Με «όπλα» την ευγένεια, τη διακριτικότητα, την αξιοπρέπεια, την ακεραιότητα και την ωριμότητά σου μπορείς να αντιμετωπίσεις κάθε λογής ανθρώπους. Δεν είναι εύκολο να παραμείνεις αυθεντικός.

Ωστόσο, αν το χάσεις αυτό, κινδυνεύεις να χάσεις την αλήθειά σου, την ουσία σου.

Ας προτιμήσουμε λοιπόν να διατηρήσουμε αναλλοίωτη την αυθεντικότητάς μας, να εκφράζουμε την αλήθεια και ας στεναχωρούμε πότε – πότε κάποιους/ες, παρά να είμαστε σύγχρονοι υποκριτές για να ικανοποιήσουμε το ΕΓΩ μας και ότι άλλο συνεπάγεται από αυτό.

«Ποτέ μην έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου αλλά και ποτέ μην περιφρονήσεις τον εαυτό σου» (Ισοκράτης)