Στις 15 Νοεμβρίου 1950, το Eλληνικό Eκστρατευτικό Σώμα στην Κορέα (ΕΚΣΕ). επιβιβάστηκε στο αμερικανικό οπλιταγωγό «Τζένεραλ Χαν» και μετά από 24 ημέρες κατέφθασε στο λιμάνι του Πουσάν στις 9 Δεκεμβρίου, όπου τους υποδέχθηκαν οι Κορεατικές αρχές και ο Δκτής της 8ης Αμερικανικής Στρατιάς. Το Τάγμα διατέθηκε στο 7ο Σύνταγμα Ιππικού της 1ης Αμερικανικής Μεραρχίας από τις 18 Δεκεμβρίου.
Η Ελλάδα ως μέλος του ΟΗΕ, ανταποκρινόμενη στην απόφασή του, προχώρησε στη συγκρότηση Ειδικού Εκστρατευτικού Σώματος με την ονομασία «Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδος (ΕΚΣΕ)» το οποίο περιλάμβανε δυνάμεις του Στρατού Ξηράς και της Αεροπορίας.
Συγκροτήθηκαν η Διοίκηση με το Επιτελείο του Εκστρατευτικού Σώματος Ελλάδας, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη (ΠΖ) Δασκαλόπουλο Ιωάννη, ενώ Διοικητής του Τάγματος ορίσθηκε ο Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Αρμπουζής Διονύσιος. Η συνολική δύναμη του ΕΚΣΕ ήταν 1000 ανδρών.
Το 13ο Σμήνος ήταν συνολικής δύναμης 67 ανδρών εκ των οποίων οι 25 ήταν ιπτάμενοι και περιελάμβανε 7 μεταφορικά αεροσκάφη C–47 Dakota. Διοικητής ορίσθηκε ο Επισμηναγός Α. Γκορέγκο.
Το ΕΚΣΕ για την ηρωική του δράση στον Κορεατικό πόλεμο τιμήθηκε με Εύφημο μνεία και Ευαρέσκεια του Προέδρου των Η.Π.Α. και του Προέδρου της Δημοκρατίας της Κορέας.
Ενδεικτικά σημειώνετε ότι η κυβέρνηση των Η.Π.Α. απένειμε στη σημαία και τους μαχητές του ΕΚΣΕ, 6 πολεμικούς σταυρούς (Distinguished Service), 32 Silver Stars, 110 Bronze Stars.
Επίσης 19 Air Medals σε άνδρες του 13ου Σμήνους. Ανάλογα Πολεμικά Μετάλλια απονεμήθηκαν στο ΕΚΣΕ και από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κορέας.
Η Ν. Κορέα, ευγνωμονούσα το ΕΚΣΕ, ανήγειρε στην τοποθεσία Γιουτζού Κιουν Τζι Ντο, κοντά στη Σεούλ (την περίφημη Κοιλάδα των Ηρώων), μεγαλοπρεπέστατο μνημείο για τους πεσόντες Έλληνες μαχητές, όπου σε πλάκα αναγράφεται:
«Οι γενναίοι αυτοί στρατιώτες της Ελλάδας ενσάρκωσαν το εύδαιμον το ελεύθερον, το δε ελεύθερον το έμψυχον. Τιμή και δόξα τοις πεσούσι πολεμισταίς.»
Σ’ άλλη πλάκα έχει χαραχθεί σύντομη εξιστόρηση της συμμετοχής του ΕΚΣΕ στον πόλεμο της Κορέας.
Συνολικά στην επιχείρηση της Κορέας έλαβαν μέρος 10.255 άνδρες (669 Αξιωματικοί και 9.586 Οπλίτες).
Οι απώλειες για τους Έλληνες ανήλθαν στους 186 νεκρούς, από τους οποίους 12 ήταν της Πολεμικής Αεροπορίας και 577 τραυματίες (Αξκούς και Οπλίτες).
Επίσης, απωλέσθησαν τέσσερα αεροσκάφη τύπου C- 47 Dakota.
Θα πρέπει ιδιαίτερα να τονιστούν τα θετικά σχόλια που απέσπασε το ΕΚΣΕ, απόρροια της γενναιότητας των μαχητών του.
Μετά τη νίκη του Ελληνικού Τάγματος στο ύψωμα 381 (29-30 Ιαν 1951), ο Στρατηγός Ρίτζγουαιη είπε για τη μάχη
«Τα Ενωμένα Έθνη οφείλουν πολλά στον Ελληνικό Λόχο που αμύνθηκε υποδειγματικά επί του υψώματος 381 και δεν έδωσε την ευκαιρία στον Κινέζο Στρατηγό να ανατρέψει το γενικότερο σχέδιο της 8ης Αμερικανικής Στρατιάς».
Ο ίδιος Αμερικανός Στρατηγός κατά τη διάρκεια άλλης τελετής (25 Μαρ 1951) χαρακτήρισε τους Έλληνες μαχητές στην Κορέα άξιους κληρονόμους των παραδόσεων του Μαραθώνα και των Θερμοπυλών, ενώ παρασημοφόρησε το Δκτή του Ελληνικού Τάγματος και τους Αξκούς-Οπλίτες που διακρίθηκαν στο πεδίο της μάχης.
Επίσης η δήλωση του Αμερικανού Δκτού του 7ου Συντάγματος Ιππικού : «Αξίζει για κάθε άνθρωπο να γνωρίζει πώς πολεμούν οι Έλληνες».
Η εκτίμηση των Προϊσταμένων Υπηρεσιών προς το μικρό αλλά αεικίνητο Ελληνικό Σμήνος εκδηλώθηκε με κάθε τρόπο. Πέρα από τις ηθικές διακρίσεις, απονεμήθηκαν, Εύφημος Μνεία του Προέδρου των Η.Π.Α. και του Προέδρου της Νοτίου Κορέας.
Blogger Comment
Facebook Comment