Πνευματικοί προβληματισμοί, στην εποχή του covid-19, των περιορισμών και των μη…

Γράφει

Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος

(20/4/2021) Πάσχα 2021

Ως γνωστόν, το απόγευμα της Κυριακής των Βαΐων αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα με τον Όρθρο της Μεγάλης Δευτέρας. Κάθε απόγευμα ψάλεται ο Όρθρος της επομένης ημέρας.

Μεγάλη Εβδομάδα, μια πορεία προς την λαμπροφόρο Ανάσταση Του Κυρίου μας.

Φέτος ο αριθμός συμμετοχής των πιστών θα είναι περιορισμένος, σε αντίθεση με πέρυσι που οι ακολουθίες – Θείες Λειτουργίες, όλη την Μεγάλη Τεσσαρακοστή - Εβδομάδα και τη Λαμπροφόρο Ανάσταση, τελέστηκαν κεκλεισμένων των θυρών, μόνο με Ιερείς και Ιεροψάλτες.

Πέραν από την υγειονομική αυτή κρίση, ζούμε, παράλληλα, δύσκολες στιγμές πνευματικών προκλήσεων και ομολογίας πίστεως.

Όμως ερωτώ, πρώτα τον εαυτόν μου, την εποχή προ κορωνοϊού, που δεν είχαμε κανέναν περιορισμό, ήμασταν συνεπείς, ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, σε ότι αφορά τον εκκλησιασμό μας;

Ένα ερώτημα ίσως ρητορικό, όμως θα μπω στον πειρασμό, αν και δεν επιτρέπεται, λόγω του κλίματος των ημερών, να αναφερθώ στις συμπεριφορές μας, αυτές τις Άγιες ημέρες της Μεγάλης τεσσαρακοστής.

Είναι αλήθεια ότι, αυτές τις ημέρες, όταν δεν υπήρχαν οι περιορισμοί, οι περισσότερες/οι από εμάς, φροντίζαμε, ίσως να το κάνουμε και τώρα, για το φαίνεσθαι, με την αγορά καινούργιων ενδυμάτων, περιποίησης κόμης κ.λ.π. και για την γαστέρα, προμηθευόμενοι, πολλές φορές και σε υπερβολικό βαθμό, εδέσματα για το πατροπαράδοτο Πασχαλινό τραπέζι φυσικά και τον οβελία.

Είναι ακόμη αλήθεια η συνήθεια, των περισσότερων, να προσερχόμαστε στο παρά πέντε στους Ιερούς Ναούς, ενδεδυμένοι με τα καλύτερα μας ενδύματα, με τις χρωματιστές λαμπάδες και τα φαναράκια στα χέρια μας, αλλά, στο και πέντε, με το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!, «εξαφανιζόμαστε» για να απολαύσουμε τη μαγειρίτσα και τα λοιπά εδέσματα.

Αποχωρώντας εμείς από τους αύλιους χώρους των Ιερών Ναών, οι Ιεροψάλτες εισερχόμενοι στους Ιερούς Ναούς, ψάλλουν τον Α΄ Στίχο των Αναστάσιμων τροπαρίων: «Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν».

Δηλαδή, επιβεβαιώνεται με τον στίχο, το γεγονός ότι γυρίζουμε την πλάτη στον Αναστημένο Κύριο;

Την απάντηση, ας τη δώσει η καθεμιά και ο καθένας για τον εαυτόν του…

Σήμερα λοιπόν, την εποχή του covid-19, που μας βάλανε περιορισμούς εισόδου μας στους Ιερούς Ναούς, διαβάζω και ακούω τις διαμαρτυρίες πολλών φίλων και γνωστών: «Μα δεν ντρέπονται που μας έκλεισαν τις εκκλησίες» κ.π.ά ακατανόμαστες εκφράσεις.

Και ως ένας απλός ανάξιος, διερωτώμαι: Μα, μετά το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!! εντός των Ιερών Ναών, προσέρχονται ολίγοι για να παρακολουθήσουν την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία και να γευθούν το Σώμα και το Αίμα Του Αναστημένου μας Κυρίου, τώρα γιατί γινόμαστε Φαρισαίοι;

Εύχομαι αυτή η υγειονομική κρίση, με τις διάφορες απαγορεύσεις, να μας προβληματίσει, να αναθεωρήσουμε ορισμένες αντιλήψεις, ούτως ώστε να μη φροντίζουμε μόνο για τα κάτω και λιγότερο ή καθόλου για τα άνω.

Να αντιληφθούμε την ματαιότητα της επίγειας ζωής μας και να αντλήσουμε πνευματική δύναμη από τα Πάθη Του Χριστού και Την Λαμπροφόρο Ανάστασή Του, συμμετέχοντας σε αυτά και στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, έστω και με τους υφιστάμενους περιορισμούς.

Όσες/οι είμαστε ανήμποροι, ας κάνουμε εκκλησία τις οικίες μας.

Η εβδομάδα της πορείας του Χριστού προς το Γολγοθά, είναι μια διαδρομή που ταυτίζεται και με την πορεία του ανθρώπου.

H δε Ανάσταση Του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού είναι η πραγματικότητα της ζωντανής ελπίδας και της δικής μας Αναστάσεως.

Της Αναστάσεως μας από το θάνατο στη ζωή, από τη σκλαβιά της αμαρτίας στην ελευθερία της μετάνοιας, από την αδιαφορία και το μίσος στο ενδιαφέρον μας για τα προβλήματα των συνανθρώπων μας και στη στροφή μας προς το μεγαλείο της άδολης αγάπης.

Καλή πορεία από το Εκούσιον Πάθος στην Λαμπροφόρο Ανάσταση Του Κυρίου!!!