Ο «γάιδαρος και το πηγάδι»,

Ο «γάιδαρος και το πηγάδι», μια σοφή παροιμία προκειμένου να μας εμπνεύσει για αυτά που βιώνουμε, ως Πατρίδα και κοινωνία.

Σε συνέχεια του άρθρου μου με την «κρίση των γαϊδάρων» θέλω να μοιραστώ μαζί σας και πάλι ένα μύθο ή καλύτερα μια παροιμία « ο γάιδαρος και το πηγάδι», την οποία κάποιος φίλος μου, την κοινοποίησε στο f/b, και θεωρώ ό,τι ταιριάζει απόλυτα με την κατάσταση που περνάμε ως χώρα αλλά και ως κοινωνία κατ΄ επέκταση.

Τα υπό εξαφάνιση συμπαθέστατα αυτά τετράποδα, ήταν κάποια εποχή το καλύτερο μέσον μεταφοράς και εξυπηρέτησε πολλές οικογένειες της υπαίθρου, χωρίς τέλη κυκλοφορίας, έξοδα συντήρησης και χωρίς καύσιμα φωτιά. Ας δούμε λοιπόν πως έχει η ιστορία:

Μια μέρα ο γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε σε ένα ξερό πηγάδι. Το ζώο φώναζε (μάλλον γκάριζε) απελπισμένα για ώρες κι ο αγρότης προσπαθούσε να καταλάβει τι έπρεπε να κάνει. Τέλος, αποφάσισε ότι το ζώο ήταν γέρικο, και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήταν πολλά. Δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρο. Το μόνο που σκέφτηκε να κάνει ήταν να το θάψει ζωντανό.

Κάλεσε όλους τους γείτονές του να έρθουν και να τον βοηθήσουν. Πήραν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να πετάνε χώματα στο πηγάδι. Στην αρχή, ο γάιδαρος συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και φώναξε φρικτά. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, ησύχασε. Λίγα φορτία χώμα αργότερα, ο γεωργός κοίταξε κάτω το πηγάδι κι έμεινε έκπληκτος με αυτό που είδε. Ήταν κάτι καταπληκτικό!!!!

Με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε στην πλάτη του, ο γάιδαρος τιναζόταν και έκανε ένα βήμα προς τα πάνω. Οι γείτονες του αγρότη συνέχισαν να πετάνε φτυαριές χώμα πάνω στο ζώο, κι αυτό κάθε φορά τιναζόταν κι έκανε ένα βήμα προς τα πάνω. Πολύ σύντομα, όλοι ήταν έκπληκτοι με το γαϊδούρι να έχει φτάσει στην επιφάνεια του πηγαδιού.

Συνεπώς, μπορεί να πέσαμε στο πηγάδι της οικονομικής κρίσης από δική μας απροσεξία ή και να μας βοήθησαν, μπορεί να μας ρίχνουν «φτυαριές» με φόρους, χαράτσια κ.π.ά. προκειμένου να μας ξεκάνουν, όμως η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει έχει την υπομονή, την τύχη και την ευφυία του γαϊδάρου της παροιμίας μας και όσο και να την «φτυαρίζουν» ντόπιοι και ξένοι, αυτή πάντα θα είναι στην επιφάνεια είτε τους αρέσει, είτε όχι.

Αγαπητοί αναγνώστες καλή είναι «γαϊδουρινή» υπομονή, όμως ψηλά το κεφάλι και ας τιναζόμαστε, προκειμένου να βγούμε από τα δεινά της παγκοσμιοποίησης, τα οποία δεν είναι μόνο οικονομικά, γιατί αν το σκύψουμε και δεν κάνουμε καμιά προσπάθεια για να σωθούμε, τότε θα μας θάψουν μέσα στο πηγάδι και δεν θα έχουμε την τύχη του γαϊδάρου της παροιμίας μας.

Ευάγγελος Μαυρογόνατος

16/5/2016 Εφημερίδα «ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΚΙΛΚΙΣ»