Ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος
Μάλλον είναι η ρητορική η ερώτηση, από αυτά που βιώνουμε.
«Πώς μπορεί ένας Πρόεδρος να μην είναι ηθοποιός;» Ήταν η απάντηση του Ρόναλτ Ρήγκαν στην ερώτηση που του έκαναν «πώς μπορεί ένας ηθοποιός να είναι Πρόεδρος;»
Συνεπώς για να εκλεγεί κανείς Πρόεδρος ή Πρωθυπουργός μιας χώρας θα πρέπει πρώτα να μαθητεύσει στην δραματική σχολή, προκειμένου να αποκτήσει τα προσόντα ηθοποιίας (φυσικά η ηθοποιία είναι περί τέχνη και δεν έχει σχέση με την πολιτική και τους πολιτικούς) για να πείθει τους ψηφοφόρους του, περί της αλήθειας των εξαγγελλομένων προγραμμάτων τους.
Έτσι λοιπόν ο
σημερινός Πρόεδρος των Η.Π.Α. Donald TRUMP είπε την φράση: «AMERICA FIRST (Αμερική Πρώτα).
Όμως το σύνθημα αυτό δεν συμβιβάζεται ή καλύτερα δεν συνάδει, με τους βομβαρδισμούς στη ΣΥΡΙΑ
και ΙΡΑΚ, ούτε με απειλή πολέμου εναντίον της Β. ΚΟΡΕΑΣ, ούτε με Γ! Π.Π.
Να θυμίσω ότι το σύνθημα αυτό το εκφώνησε σε προεκλογική
περίοδο, επομένως να θεωρηθεί σαν προεκλογικό ψέμα, μιας και εμείς οι Έλληνες
είμαστε συνηθισμένοι στα προεκλογικά ψέματα και μάλιστα εθισμένοι, γιατί αν μας
πουν την αλήθεια μας κακοφαίνεται και αντιδρούμε περίεργα.
Άρα δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, άλλα να υποστηρίζουμε προεκλογικώς και άλλα να
εφαρμόζουμε μετεκλογικά, αναλόγως με τις γραμμές των έξωθεν και έσωθεν
αφεντικών μας. Γιατί κακά τα ψέματα ποτέ δεν είμαστε ανεξάρτητοι
(κυριολεκτικώς και αλληγορικώς) κάποιοι πάντα ρυθμίζουν την τύχη μας ή καλύτερα
την ζωή μας.
Μέσα στο διάβα της νεότερης ιστορίας μας λίγοι είναι
αυτοί που επέδειξαν θάρρος και είπαν την φράση: «Πρώτα Η ΕΛΛΑΣ». Τους οποίους φυσικά με διάφορους
τρόπους τους απομάκρυναν από την εξουσία, τα διάφορα συστήματα έσωθεν και
έξωθεν κινούμενα.
Μετά τα παραπάνω αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά «άνθρακας
ο θησαυρός» για την πολλοστή φορά δοκιμαζόμενη
Πατρίδας μας, η αναμενόμενη έξωθεν βοήθεια, από τις Η.Π.Α., προς επίλυση της
οικονομικής κρίσης και της ανερυθρίαστης προκλητικότητας της Τουρκίας και των
βόρειων γειτόνων μας.
Απόδειξη όλων αυτών είναι ότι η συνεχιζόμενη και
μεθοδευμένη εισροή μεταναστών στα νησιά
μας τα οποία επειδή «κείνται μακράν» του ηπειρωτικού χώρου, δεν έχει αντιληφθεί
το σύνολο του ελληνικού λαού τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ιθαγενείς.
Εκτός από εμάς της Κεντρικής Μακεδονίας, που έχουμε το
μεγαλύτερο ποσοστό προσφύγων (;) – μεταναστών(;) ή όπως θέλει κανείς να τους αποκαλεί. Και φυσικά
η συνεχιζόμενη κρίση στο Αιγαίο (για λόγους συμφερόντων).
Δυστυχώς ζώντας σε αυτή την τραγική για την Πατρίδα μας
κατάσταση (άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο) η πολιτική και πνευματική (;)
ηγεσία μας, πιστεύουν ότι η λύση θα επέλθει μέσω της Παγκοσμιοποίησης και της
Νέας Τάξης Πραγμάτων (Ν.Τ.Π.).
Εδώ τίθεται ένα ερώτημα: Παγκοσμιοποίηση με ποιους με του
Αλβανούς του Ράμα, με τους Σκοπιανούς ή με τους Τούρκους του Σουλτάνου;
Η οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο για την
ελληνική κοινωνία, η οποία πασχίζει να επιβιώσει τρομοκρατημένη στην κυριολεξία
από τα αβάστακτα οικονομικά μέτρα, την ανεργία η οποία πνέει τα λοίσθια, την
άδικη φορολογία, το ξεπούλημα του ΟΤΕ στους Γερμανούς, του ορυκτού πλούτου
στους δανειστές μας, σειρά έχει το νερό,
η ΔΕΗ κατά χρεωμένη μας φορτώνει υπέρ τρίτων ένα σωρό επιπλέον χρεώσεις
και τόσα άλλα τα οποία δεν έχουν τέλος.
Και σε όλο αυτό το πανδαιμόνιο οι κυβερνώντες έχουν βάλει
εγγύηση τους Έλληνες πολίτες, για να δανείζονται “για το καλό μας” και μάλιστα
ακούμε προσφάτως ότι, έχουμε και
πλεόνασμα 4%, την στιγμή που τα έσοδα
από την υπέρογκη φορολογία και τα διάφορα χαράτσια του λαού τα στέλνουν
σαν τοκοχρεολύσια στους δανειστές μας. Και από την άλλη μεριά ομιλούν για
επικείμενη ανάπτυξη και έξοδο από της αγορές.
Ουσιαστικά βασίζουν τα έσοδα του κράτους μόνον στη
φορολογία των Ελλήνων και όπως είπε ο Αμερικανός Δημοσιογράφος George Will το 1941: «Στο λεξικό των
πολιτικών η λέξη «θυσία» σημαίνει ότι οι πολίτες θα πρέπει να στέλνουν
μεγαλύτερο μέρος από το εισόδημά τους στην κυβέρνηση, έτσι ώστε οι πολιτικοί
δεν θα χρειαστεί να θυσιάσουν την ευχαρίστηση να το ξοδεύουν».
Αγαπητοί αναγνώστες, συν Έλληνες, μόνο με την μέθοδο της
εξόδου του Μεσολογγίου θα απαλλαχτούμε
από τα κοράκια της Ε.Ε., του
Δ.Ν.Τ. και τους επίορκους που μας κυβερνούν.
Ας αφυπνιστούμε επιτέλους εμείς οι μεγαλύτεροι που
οδηγήσαμε την Πατρίδας μας στα βράχια και ας προσπαθήσουμε να την ξεκολλήσουμε
από αυτά, με το όποιο τίμημα, όχι για εμάς αλλά για τα παιδιά μας και τα
εγγόνια μας τα οποία τα χάνομαι ως μετανάστες.
Έχουμε ιερά υποχρέωση έναντι των προγόνων μας, οι οποίοι
έχυσαν ποταμούς αίματος για να κρατήσουν την Ελλάδα ψηλά, παγκοσμίως, όπως της
αξίζει, από αρχαιοτάτων χρόνων.
Όχι άλλο ωχαδερφισμό και εγωκεντρικές συμπεριφορές,
διχόνοιες, κομματικές και πολιτικές γενικώς σκοπιμότητες. «Οι καιροί ου
μενετοί».
Θα κλείσω με τα λόγια του Αμερικανού
συγγραφέα Mark Twain (1835 – 1910) (το
άρθρο μου είναι Αμερικανοποιημένο σκοπίμως, λόγω επικαιρότητως): «Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον
κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε
σοβαρά;».

Blogger Comment
Facebook Comment