Ο πολιτικαντισμός και οι επιπτώσεις του

" Ο πολιτικαντισμός εκτρέφεται, ως ένα παράσιτο από τον νέο τύπο πολίτη - ιδιώτη και απομυζεί τις δυνάμεις της κοινωνίας και του Έθνους". (Καρκαβίτσας)

Ο Καρκαβίτσας μέσα από την τριβή του στην Ελληνική πολιτική σκηνή στα τέλη του 19ου αιώνα, για τα πρόσωπα που την απαρτίζουν (κομματάρχες) και τους οργανισμούς τους (κόμματα), κατέληξε σε κάποια συμπεράσματα για το κοινωνικό φαινόμενο του πολιτικαντισμού.

Τις απόψεις αυτές τις σκιαγραφεί ανάγλυφα στο πασίγνωστο διήγημα του "ο ζητιάνος", θεωρώντας τον "πολιτικαντισμό" ως βασική αιτία της εξαθλίωσης των αγροτικών πληθυσμών στην Θεσσαλία όπου εκτυλίσσεται η δράση του διηγήματος.

Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με τον Καρκαβίτσα, ο πολιτικαντισμός ανθεί στην Ελλάδα «γιατί οι άνθρωποι είναι "απαιδαγώγητοι στις πολιτικές ελευθερίες".

Γι΄ αυτό άφησαν τις κοινοτικές υποθέσεις στου πεπρωμένου την διάκριση και κοιτάζουν μόνο τα ατομικά τους συμφέροντα.

Καθένας έκαμε πολιτικόν του φίλο εκείνον που επί Τουρκοκρατίας ήξερε πως είχε δύναμιν αναγνωρισμένη".

Η Κοινότητα ως συνθετική μονάδα παραγωγής αποτελεί πια ανεπίστρεπτη παρελθοντολογία δεν είναι πια ούτε καν παράδοσις.

Ο καχύποπτος ιδιώτης δεν ισορροπεί πλέον με την αγάπη του για τις διαπροσωπικές σχέσεις, αλλά τις εξωθεί στις εγωιστικότερες συγκρούσεις.

Ο ιδιώτης τεντώνει το τόξο του μικρού του ευτελούς συμφέροντος μέχρι της ασυδοσίας. Στο ζοφερό αυτό κλίμα εκτρέφεται ο πολιτικαντισμός, ως ένα παράσιτο το οποίο εκτρέφεται από τον νέο τύπο πολίτη - ιδιώτη και απομυζεί τις δυνάμεις της κοινωνίας και του Έθνους».

Αυτό το φαινόμενο του πολιτικαντισμού και σήμερα εξακολουθεί να είναι υπαρκτό, για τα οποίο η κοινωνία έχει "μπουχτίσει", αφού με την δυνατότητα που παρέχουν τα τηλεοπτικά ΜΜΕ, ένα σωρό πολιτικοί ή πολιτευτές, (συνήθως είναι τα ίδια πρόσωπα) περιφέρονται από τηλεοπτικό κανάλι σε κανάλι, αναλύουν, προτείνουν, συμπονούν, ορισμένοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την εξαθλίωση της κοινωνίας και στην συνέχεια νομοθετούν και ψηφίζουν νόμους, όχι για το συμφέρον της κοινωνίας, αλλά το κομματικό και αυτό των συστημάτων που τους στηρίζουν (εντός και εκτός Ελλάδος).

Ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας μας, δεν βλέπει και δεν ακούει πλέον τις ειδήσεις.

Δεν πιστεύει πλέον τίποτε από τα λεγόμενα των εν ενεργεία αλλά και των εν δυνάμει βουλευτών των τηλεοπτικών παραθύρων, αφού όλα είναι επικοινωνιακά τρικ κατευθυνόμενα, με στημένες σχεδόν ερωτήσεις και απαντήσεις, προς δημιουργία εντυπώσεων και παραπλάνησης της κοινής γνώμης.

Το ψεύδος έχει αντικαταστήσει την αλήθεια, η διαφθορά την τιμιότητα, η υποκρισία την ειλικρίνεια, το εμείς το εγώ, η απάτη είναι προτέρημα, και πολλά άλλα αντίθετα, τα οποία συνθέτουν την καθημερινότητά μας, και χαρακτηρίζουν αυτούς που προσπαθούν δήθεν να μας σώσουν, να απονείμουν υποτίθεται δικαιοσύνη, να λύσουν χρονίζοντα προβλήματα της "κακομαθημένης" ελληνικής κοινωνίας, να μας συνετίσουν με την επιβολή αδίστακτων οικονομικών μέτρων, μέχρι λιμοκτονίας.

Εδώ και δύο χρόνια, πέραν της οικονομικής κρίσης που μας ταλανίζει επί δέκα χρόνια, βιώνουμε και μια άλλη κρίση αυτή του κορωνοϊου.

Μια κρίση η οποία έχει μετατραπεί από υγειονομική σε πολιτική, με διχαστικές απόψεις ειδικών και μη, μια κρίση που έχει οδηγήσει την Ελληνική κοινωνία, σε κρίση, πανικό, φόβο, αγανάκτηση, διχασμό, κοινωνική διάκριση, αναταραχή στην υγεία και τους υγειονομικούς, με απολύσεις, αναστολές εργασίας κ.π.ά καταστάσεις, με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των Ιθαγενών, με απειλές περιορισμούς και διώξεις.

Το Σύνταγμα και το ψήφισμα της Ε.Ε. για τον μη υποχρεωτικό εμβολιασμό, η κυβέρνηση και αντιπολίτευση τα έχουν «γραμμένα» στα παλιότερα των υποδημάτων τους.[1]

Προσπαθούν, ανερυθρίαστα, να επιβάλλουν τον εμβολιασμό με εμβόλια μη εγκεκριμένα και σε πειραματικό στάδιο, με αρκετές παρενέργειες σε αρκετούς συνανθρώπους μας, ακόμη και θανάτους.

Τα Μ.Μ.Ε. και ορισμένοι επιστήμονες των τηλεοπτικών παραθύρων, έχουν εξαπολύσει μια λυσσαλέα, και προκλητική εκστρατεία υπέρ του εμβολιασμού και αντιδρούν με το πιο χείριστο τρόπο, σε όσους έχουν επιφυλάξεις για τα αποτελέσματα των εμβολίων και επιστημονική γνώση επ΄ αυτού, όντες και αυτοί επιστήμονες, για την μη υποχρεωτικότητα και τους κινδύνους από αυτά.

Αναταραχή παντού με αβέβαιο το μέλλον σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, αφού με τα απαγορευτικά και τα ληφθέντα μέτρα καταστράφηκαν και θα καταστραφούν οι μικροεπιχειρήσεις, κυρίως αυτές της εστίασης.

Εδώ τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα, από το σύνολο της δοκιμαζόμενης κοινωνίας, τι θα γίνει τελικώς, ποιο θα είναι το αύριο, ως πότε θα συνεχιστεί αυτή η αστάθεια και αβεβαιότητα, θα βρεθεί επιτέλους κάποια λύση για να τελειώνουμε ή θα διαιωνιστεί αυτή η ομιχλώδης κατάσταση;

Να μην περιμένουμε απάντηση, γιατί και να δοθεί θα είναι καμουφλαρισμένη εμπεριέχουσα το ψεύδος, ή την παραπλάνηση, αφού οι περισσότεροι επαγγελματίες πολιτικοί, αυτοί δηλαδή που παραμένουν αιώνια στα έδρανα της Βουλής ή στους μηχανισμούς των κομμάτων επί δεκαετίες , είναι υπέρ του δέοντος εκπαιδευμένοι σε αυτά.

Είναι αυτοί, που δυστυχώς αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση, αφού δεν αλλάζουν, τουλάχιστον ανά 8ετία, παρά το γεγονός, ότι όλοι μας έχουμε δικαίωμα στο εκλέγεσθαι και όχι μόνο τα μέλη των οικογενειών τους και οι κομματικοί υπάλληλοι.

Τελικώς ο διαχωρισμός των εξουσιών είναι μάλλον θεωρητικός, εάν όχι ανύπαρκτος, γεγονός που δεν επιτρέπει καμία αισιοδοξία, εάν δεν αποκατασταθεί η «τάξη» και η Δικαιοσύνη.

Επομένως, το πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας, όπως επίσης αρκετών άλλων χωρών, είναι πολυσύνθετο.

Εάν δεν επιλυθεί ριζικά, δια μέσου της εκ των θεμελίων αναδόμησης του, εάν δηλαδή δεν πάψουν να διαιωνίζονται οι επαγγελματίες πολιτικοί, τα τζάκια, οι «μισθοφόροι», ευρύτερα της οικονομικής εξουσίας και εάν δεν αντικατασταθούν οι «σάπιοι» κομματικοί και λοιποί μηχανισμοί από καινούργιους, σε νέες βάσεις, είναι αδύνατον να υπάρξει μέλλον για αυτή την δύσμοιρη χώρα, αλλά και την Ευρώπη γενικότερα.

Βεβαίως, πολλές φορές, τα τελευταία δέκα χρόνια, η ελπίδα για αλλαγή αυτού του σκηνικού ξαναζωντάνεψε στη σκέψη των Ελλήνων, δυστυχώς όμως έσβησε πολύ γρήγορα ως πυροτέχνημα.

Θα κλείσω με ορισμένα αποσπάσματα από άρθρο του Παπαδιαμάντη στην εφημερίδα Ακρόπολις, το 1896:

"Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ” εξεθέωναν οι προεστοί κ” οι “γυφτοχαρατζήδες’, τώρα σε “αθεώνουν” οι βουλευταί κ” οι δήμαρχοι…

Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας".

"Καλό κουράγιο Έλληνες", για μια ακόμη φορά, με ομοψυχία και ομόνοια.

[1] Κατευθυντήριες οδηγίες στο θέμα του εμβολιασμού για την προστασία από την πανδημία του κορωνοϊού περιέχονται στο Ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Μεταξύ των οδηγιών, τα κράτη-μέλη της ΕΕ παροτρύνονται να παρέχουν επαρκή ενημέρωση στους πολίτες ότι ο εμβολιασμός για τον Covid-19 δεν είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν πρέπει να υφίσταται οποιουδήποτε είδους πίεση για να εμβολιασθεί. Τονίζεται επίσης ότι κανένας δεν πρέπει να υφίσταται διακρίσεις επειδή δεν έχει εμβολιασθεί κατ΄επιλογήν του.

Ειδικότερα, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης εξέδωσε στις 27 Ιανουαρίου 2021 Ψήφισμα (αρ.2361) με θέμα «Εμβόλια Covid-19: Ηθικά, νομικά και πρακτικά ζητήματα».

Στο άρθρο 7.3 του Ψηφίσματος αναφέρονται τα ακόλουθα:

[H Κοινοβουλευτική Συνέλευση παροτρύνει την ΕΕ και τα Κράτη-Μέλη να:]

7.3.1 διασφαλίζουν ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν υπόκειται σε πολιτική, κοινωνική ή άλλη πίεση να εμβολιαστεί εάν δεν το επιθυμεί.

7.3.2 διασφαλίζουν ότι κανείς δεν υφίσταται διακρίσεις για το ότι δεν έχει εμβολιαστεί, λόγω πιθανών κινδύνων για την υγεία ή επειδή δεν θέλει να εμβολιαστεί ·

7.3.3 λάβουν έγκαιρα αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης, και της διστακτικότητας όσον αφορά στα εμβόλια Covid-19 ·

7.3.4 διανέμουν διαφανείς πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια και τις πιθανές παρενέργειες των εμβολίων, σε συνεργασία με ρύθμιση στις πλατφόρμες κοινωνικών δικτύων για την πρόληψη της εξάπλωσης της παραπληροφόρησης ·

7.3.5 επικοινωνούν με διαφάνεια το περιεχόμενο των συμβάσεων με τους παραγωγούς των εμβολίων και το καθιστούν δημόσια διαθέσιμο για κοινοβουλευτικό και δημόσιο έλεγχο ·

7.3.6 συνεργάζονται με μη κυβερνητικές οργανώσεις ή / και άλλες τοπικές πρωτοβουλίες για την προσέγγιση των περιθωριοποιημένων ομάδων ·

7.3.7 συνεργάζονται με τις τοπικές κοινότητες για την ανάπτυξη και εφαρμογή προσαρμοσμένων στρατηγικών για την υποστήριξη της πρόσληψης εμβολίων.

Το πλήρες κείμενο του Ψηφίσματος είναι διαθέσιμο εδώ

Διαβάστε ακόμα: Ο νέος διχασμός και η περιφρόνηση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων